bordar

bordar

(< xerm *bruzdōn‘bordar’)

  1. v t

    Facer un bordado nun tecido.

    Ex: O mantel leva bordados nas beiras feitos a man.

  2. v t [ARTE]

    Unir embelecementos, ornamentos (a unha historia, unha narración, unha peza de música, etc).

    Ex: Este escritor borda os seus libros cunha chea de metáforas.

  3. máquina de bordar

    Máquina empregada para obter bordados mecanicamente, na que o tecido base vai montado sobre un bastidor vertical que cambia de posición mediante un pantógrafo co que é repasado un debuxo, feito a grande escala, que as agullas fixas, reproducen enriba do tecido. Actualmente, o pantógrafo substituíuse por un sistema de cartóns perforados que comunican o movemento ao bastidor dunha maneira completamente automática.

Conxugar
VERBO bordar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
bordo
bordas
borda
bordamos
bordades
bordan
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
bordaba
bordabas
bordaba
bordabamos
bordabades
bordaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
bordei
bordaches
bordou
bordamos
bordastes
bordaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
bordara
bordaras
bordara
bordaramos
bordarades
bordaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
bordarei
bordarás
bordará
bordaremos
bordaredes
bordarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
bordaría
bordarías
bordaría
bordariamos
bordariades
bordarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
borde
bordes
borde
bordemos
bordedes
borden
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
bordase
bordases
bordase
bordasemos
bordasedes
bordasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
bordar
bordares
bordar
bordarmos
bordardes
bordaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
borda
-
-
bordade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
bordar
bordares
bordar
bordarmos
bordardes
bordaren
Xerundio bordando
Participio bordado
bordada
bordados
bordadas