branca

1. s f [MÚS]

   Figura de nota musical formada por unha redonda e un pao; equivale, en duración, ao dobre da negra e á metade da redonda.

   Ex: A branca é a metade dunha redonda.

2. [NUMIS]

   1. Moeda medieval de billón, múltiplo do denario e de lei xeralmente baixa. Foi cuñada en moitos estados cristiáns coa intención de substituír os múltiplos de prata por unha moeda de peor aliaxe. Denominábase así polo aspecto que presentaba despois do branqueo.

   2. s f

      Antiga moeda de billón que valía medio maravedí. Tamén a houbo de prata con diferentes valores.

   3. s f

      Moeda que na Galicia dos ss XIV e XV equivalía a tres denarios.

3. branca da raíña [ALIM]

   ariedade de uva branca que se cultiva nalgunhas comarcas galegas e, especialmente, na ourensá de Monterrei.

Frases feitas

• Non facer branca. Non realizar ningún labor nin tarefa.

• Non ter (unha) branca. Ser pobre, non ter cartos.