brancura

brancura

(

  1. s f

    Calidade de branco.

    Ex: Antano considerábase moito a brancura na pel.

    Sinónimos: brancor. Confrontacións: albura.
  2. s f

    Roupa interior e roupa branca como sabas, manteis e camisas.

    Ex: A brancura nesa casa é unha tradición familiar.

Palabras veciñas

brancón | brancor | Brancos | brancura | Brâncuşi, Constantin | brandada | Brandal