brocatel
brocatel
(< cat brocatell < italbrocatello)
-
s
m
[TÉXT]
Tecido de tapicería que se comeza a fabricar no s XVI, caracterizado por unha textura composta dunha trama de algodón ou de liño, que lle dá rixidez, e ao menos dúas urdiduras e diversas tramas de seda. Os máis ricos complétanse con tramas de fío de prata, ouro, etc.
-
s
m
[TÉXT]
Damasco de seda usado en ornamentos de igrexa, vestidos femininos, etc.