bromatometría

Parte da volumetría que inclúe os métodos de análise nos que o reactivo valorante é unha solución de bromato de potasio. Aprovéitanse analiticamente as propiedades oxidantes deste composto de dúas maneiras diferentes: para valorar directamente substancias redutoras ou para xerar cantidades controladas de bromo elemental para efectuar a bromación de substancias orgánicas. No primeiro caso a semirreacción de redución do bromato é a seguinte:


FORMULA



que serve para valorar redutores como o arsénico (III), o antimonio (III), o estaño (II), o cobre (I), o ferro (II), o nitrito, o selenito, o ioduro e moitos outros. Recoñécese o punto final pola aparición de bromo elemental, que provoca a decoloración de determinados indicadores, como o vermello de metilo, que se destrúen polo bromo. No segundo tipo de aplicacións da solución valorada de bromato, faise reaccionar en medio ácido cun exceso de ión bromuro para producir bromo elemental, segundo a reacción:


FORMULA2


que se consome na bromación de determinados compostos orgánicos mediante reaccións de adición ou de substitución. O bromato engadido determina a cantidade de bromo producida, a partir da que se calcula a cantidade de composto orgánico problema. Se a bromación é lenta cómpre que se engada un exceso da solución de bromato; entón determínase a cantidade de bromo consumida valorando o exceso iodometricamente ou con arsenito. Por este procedemento bromatométrico determínanse os compostos orgánicos susceptibles de formar derivados monobromados, dibromados ou tribromados.