C

Linguaxe de programación informática desenvolvida nos Laboratorios Bell en 1972, baseada nas linguaxes anteriores B (1970) e BCPL (1967). Proporciónase un compilador C como parte do sistema operativo UNIX que a emprega para escribir a maior parte deste sistema operativo. Ademais, C é unha alternativa moi estendida como linguaxe ensambladora para escribir programas de ordenadores persoais moi eficientes. Trátase dunha linguaxe de aplicacións xerais semellante a PASCAL e ALGOL, pero, a diferenza doutras da súa clase, proporciónalle ao programador un acceso completo á representación interna da máquina (bit a bit) de todos os tipos de datos. Isto fai que resulte práctica para desenvolver tarefas que ordinariamente requirirían linguaxe ensambladora e para realizar cálculos aproveitando a efectividade máxima da máquina.

ersión da linguaxe de programación C orientada a obxectos. Foi desenvolvida por Bjarne Stroustrup nos Laboratorios Bell a mediados da década dos anos 80 como sucesor de C.

C q p designa o número de combinacións de orde q, formadas a partir de p elementos.

Símbolo da constante de Euler.

Símbolo do coulomb.

Símbolo do grao na escala Celsius ou centígrada de temperaturas.

Terceiro elemento da escala diatónica na notación alfabética que se corresponde co do.

Indicación do compás de catro tempos de negra (4/4) derivada do semicírculo que, na notación proporcional, caracteriza a división binaria.