cacahuete

(< nahuatl cacahuatl ‘cacaode terra’)

s m [PLANTA/ALIM]
[Arachi
s m
Froito do cacahuete, consistente nun legume de casca dura que garda no seu interior dúas ou tres sementes.
[ALIM]
1. s m
  Semente do cacahuete que ten un elevado poder enerxético (5,9 cal/g) e un alto contido en calcio e fósforo. Aínda que se pode comer directamente, habitualmente está sometida a procesos industriais de torrefacción e consómese, especialmente, amodo de refrixerio, aínda que tamén como ingrediente nas especialidades de repostería (frecuentemente como substituto económico da améndoa).
2. manteiga de cacahuete
  Preparado untable elaborado coa graxa da semente de cacahuete, obtida mediante un proceso de torrefacción, branqueo e moído fino dos cacahuetes. O seu uso está moi estendido nos EE UU.

Palabras veciñas