cancelar

(< lat cancellāre‘cubrir con reixa’)

v t
1. Invalidar unha nota contable, unha inscrición ou un documento público con autoridade. No caso de documentos legais, ráchanse ou ríscanse.
  
  Ex: Cancelou o título cunha riscada.
2. Marcar un selo postal ou un billete para impedir a súa posterior utilización.
  
  Ex: A administración de correos cancela os selos poñéndolles un cuño ás cartas.
  Confrontacións: invalidar.
v t
Declarar a invalidez dun contrato, dun compromiso ou dunha acción previamente anunciada.

Ex: O banco cancelou todas as miñas contas. Cancelei as reservas do hotel.
Confrontacións: rescindir, suspender.
v t [COMUN]
Interromper a programación dun anuncio ou dunha campaña publicitaria nalgún medio de comunicación.
Confrontacións: suspender.

Palabras veciñas

Conxugar

VERBO cancelar

Forma verbal: Infinitivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles cancelo
cancelas
cancela
cancelamos
cancelades
cancelan

Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles cancelaba
cancelabas
cancelaba
cancelabamos
cancelabades
cancelaban

Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles cancelei
cancelaches
cancelou
cancelamos
cancelastes
cancelaron

Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles cancelara
cancelaras
cancelara
cancelaramos
cancelarades
cancelaran

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles cancelarei
cancelarás
cancelará
cancelaremos
cancelaredes
cancelarán

Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles cancelaría
cancelarías
cancelaría
cancelariamos
cancelariades
cancelarían

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles cancele
canceles
cancele
cancelemos
canceledes
cancelen

Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles cancelase
cancelases
cancelase
cancelasemos
cancelasedes
cancelasen

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles cancelar
cancelares
cancelar
cancelarmos
cancelardes
cancelaren

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
cancela
-
-
cancelade
-

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles cancelar
cancelares
cancelar
cancelarmos
cancelardes
cancelaren

Xerundio cancelando

Participio cancelado
cancelada
cancelados
canceladas