cántabro -bra

Relativo ou pertencente á antiga rexión de Cantabria, dividida administrativamente entre as comunidades autónomas de Asturias e Cantabria.

Relativo ou pertencente á Comunidad Autónoma de Cantabria ou aos seus habitantes.

Natural ou habitante de Cantabria.

Relativo ou pertencente aos cántabros.

Individuo do pobo cántabro.

Grupo de pobos prerromanos establecidos na costa norte da Península Ibérica, na zona montañosa da actual Comunidad Autónoma de Cantabria e parte oriental de Asturias, desde o río Sella ata o Nervión. Existe entre os cántabros un elemento básico preindoeuropeo e outro céltico ou indoeuropeo antigo. Practicaban a recolección, unha incipiente agricultura (cereais) e eran tamén pastores e gandeiros (cría de cabras, porcos e cabalos). Aparecen mencionados por primeira vez no 195 a C e caracterizábanse pola súa forte oposición a Roma, que non conseguiu sometelos totalmente ata o 19 a C, tras un longo período de guerras (Guerras Cántabras). A súa romanización foi, con todo, lenta e parcial.