cantador -ra
cantador -ra
(< cantar)
-
adx
Que canta ou que ten afección polo canto.
Ex: Aquel home case non falaba, pero era moi cantador. Ó erguermonos unha banda de paxaros cantadores alégrannos a mañá.
-
s
Persoa que ten o oficio de cantar ou que ten habilidade para o canto.
Ex: Os cantadores da orquestra actuaron no torreiro da festa.
Sinónimos: cantante.