cantilena
(
-
s
f
-
[LIT/MÚS]
Composición poética breve destinada ao canto baseada na repetición do motivo temático principal, que adoita ser un lamento. Na métrica medieval francesa chámase cantilène e algúns filólogos franceses defenderon que era a precursora do cantar de xesta francés.
-
[LIT]
Composición épico-lírica que deu lugar á formación dos cantares de xesta, segundo a crítica romántica.
-
[LIT/MÚS]
-
s
f
[MÚS]
-
Canción monódica da Idade Media de melodía moi coñecida e que a miúdo tiña refrán.
-
Composición vogal melodiosa e lenta.
-
Parte superior dunha composición coral ou a parte que constituía a melodía principal.
-
Xénero polifónico ou a unha voz con contrapunto instrumental.
-
-
s
f
Aquilo que se repite moitas veces e causa molestia e fastío.
Ex: O seu irmán sempre está coa cantilena de que ten que cambiar de coche.
Sinónimos: canción, cantarea, cantarela.