cañar

cañar

(

  1. v t

    Limpar cunha cañeira aventando os restos de pallas ou de espigas miúdas que quedan nos cereais, como no trigo ou no centeo despois de mallalos e cando aínda están na eira.

    Ex: Non cañaron o trigo e agora está cheo de espigas.

    Sinónimos: coañar.
  2. v t

    Capturar a alguén que anda fuxido.

    Ex: Escondeuse no monte pero agora cañárono igual.

Palabras veciñas

cananeo -a | Canani, Giambattista | canapé | cañar | Cañar | canard* | Canarias
Conxugar
VERBO cañar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
caño
cañas
caña
cañamos
cañades
cañan
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
cañaba
cañabas
cañaba
cañabamos
cañabades
cañaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
cañei
cañaches
cañou
cañamos
cañastes
cañaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
cañara
cañaras
cañara
cañaramos
cañarades
cañaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
cañarei
cañarás
cañará
cañaremos
cañaredes
cañarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
cañaría
cañarías
cañaría
cañariamos
cañariades
cañarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
cañe
cañes
cañe
cañemos
cañedes
cañen
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
cañase
cañases
cañase
cañasemos
cañasedes
cañasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
cañar
cañares
cañar
cañarmos
cañardes
cañaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
caña
-
-
cañade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
cañar
cañares
cañar
cañarmos
cañardes
cañaren
Xerundio cañando
Participio cañado
cañada
cañados
cañadas