Casas i Carbó, Ramon

Pintor e debuxante. Discípulo de Joan Vicens, en 1882 estudiou no obradoiro de Carolus Duran en París, onde pintou un autorretrato vestido de andaluz que foi admitido no Salón de 1883. En 1890, con Rusiñol e Miquel Utrillo, instalouse no Moulin de la Galette en Montmartre, etapa destacada con cadros como Plein air (1891) e Ball al Moulin de la Galette (1893) e caracterizada, no que respecta ao debuxo, pola influencia de Toulousse-Lautrec, Steinlein e Forain. De regreso a Barcelona, realizou unha serie de obras que amosaban a conflitividade social da época como Garrote vil (1894), La càrrega (1902) e a vida popular como Ball de tarda (1895) e Processó de Santa Maria del Mar (1896). Na plenitude do modernismo, representou a conxunción do realismo do s XVII e as suavidades impresionistas co sintetismo da pincelada e a sutileza dos tons vivos dentro dunha atmosfera agrisada. En 1897, con Rusiñol, Utrillo e Pere Romeu, abriu a cervexería Els Quatre Gats, onde reuniu a pléiade de artistas novos, e ao ano seguinte, fundou a revista do mesmo nome. Destacou pola súa galería de retratos ao carbón de personalidades do mundo da cultura e da política e pola súa actividade como cartelista (Anís del Mono, 1898). En 1899 foi membro da Sociedade Internacional de Pintura. Desde 1892 expuxo no salón do Champ de Mars de París, onde coñeceu o multimillonario norteamericano Charles Deering, co que viaxou posteriormente por América, onde pintou retratos (1908-1909 e 1924), e Europa (1910). Entre 1904 e 1905 traballou en Madrid no retrato ecuestre de Afonso XIII.

Cronoloxía