cataplexía
cataplexía
(< lat cataplexis < grκατάπληξις ‘espanto’, deκαταπλήσσω ‘espantar’)
-
s
f
[PAT]
Estado de parálise corporal de poucos minutos de duración, acompañada da caída ao chan do paciente, e habitualmente sen perda da consciencia. Prodúcese de forma súbita a causa dunha emoción intensa e, máis raramente, da narcolepsia.
-
s
f
[BIOL]
Síncope nerviosa que sofre un animal cando se ve sometido a unha situación extrema ou estresante.