celote
celote
(< lat zelōte ‘envexoso’< gr ζηλωτής ‘rival’)
-
adx
Relativo ou pertencente ao movemento dos celotes.
-
s
[POLÍT/RELIX]
Membro do grupo dos celotes.
-
s
m pl
[POLÍT/RELIX]
Secta integrista e nacionalista xudía do s I que promulgaba a estrita observancia da Lei de Moisés (a Toráh) e a resistencia contra o dominio romano. Orixinarios fundamentalmente de Galilea, emprenderon unha cruenta campaña terrorista contra as tropas romanas que desembocou na guerra aberta do ano 67. Xudas Iscariote, apóstolo que entregou a Xesús, pertencía a este grupo.