"AIX" (Contén)

1. Dentro dun escudo, peza colocada máis abaixo da posición que a norma heráldica lle asigna habitualmente.

2. Á dunha ave, dunha espada, dun bastón ou dalgún outro obxecto que teña a punta ou algún dos extremos dirixido cara á terra ou fronte á punta do escudo.

1. Acción e efecto de abaixar ou abaixarse.

2. Ocultación dun astro.

1. Descender a un nivel máis baixo.

2. Inclinar ou dirixir cara a abaixo o corpo, normalmente coa inclinación da cabeza.

3. Perder o orgullo ou a dignidade por algún motivo, normalmente por facer ou dicir algo.

4. Facer baixar ou inclinar algo cara a abaixo.

5. 1. Descender a unha condición inferior, a un grao inferior de intensidade, a unha medida inferior.

   2. Desafinar facendo baixar o ton.

6. Abaixar ou diminuír algo en altura ou grosor.

1. Nunha dirección de arriba a abaixo, dende un lugar máis alto cara a outro máis baixo.

2. Nunha parte ou lugar inferior visto dende a perspectiva do falante ou tendo como referencia outro punto máis alto.

3. Nun escrito, nun lugar posterior.

ESTADO

Estado asiático na rexión oriental do Cáucaso (86.600 km2; 7.617.000 h [estim 1997]). Limita ao L co mar Caspio, ao N con Rusia e Xeorxia, ao O con Armenia, e ao S con Irán. Inclúe o enclave de Nakhičevan, entre Armenia, ao L, e Irán, ao O. A capital é Bakú.
Xeografía física
De N a L, nos contrafortes orientais do Gran Cáucaso, están as máximas elevacións (Gora Bazard’uz’u 4.466 m). No extremo L, esta serra forma a península de Apšeron. A zona central comprende a conca do Kura, que se abre no mar Caspio formando unha gran chaira atravesada por numerosos ríos e que se ensancha cara ao S na confluencia co Araxes. Ao O están as montañas volcánicas do pequeno Cáucaso. O territorio de Nakhičevan, separado do resto do territorio azarí pola serra do Sangesur, no pequeno Cáucaso armenio, limita con Irán no Araxes. O clima, aínda que en conxunto é continental, vese modificado pola altitude no N e no O. As temperaturas medias oscilan entre os 27° C e os 0°...

1. Relativo ou pertencente a Acerbaixán ou aos seus habitantes.

2. Natural ou habitante de Acerbaixán.

3. azarí.

CIDADES

Cidade de Provenza, Occitania, no departamento francés de Bouches-du-Rhône (123.842 h [1990]). Núcleo residencial e balneario. Dende 1948 celébrase no verán o Festival de Aix-en-Provence, dedicado á ópera. Antigo poboado gálico, foi conquistado no 123 a C polo procónsul romano C. Sexti Calvi, tomando a denominación de Aquae Sextiae. Foi asolada polos visigodos (445), polos francos, polos longobardos e polos musulmáns (731). Foi arcebispado (s VI). Converteuse en capital do condado e, despois, dos reis de Provenza, das casas de Barcelona e de Anjou. Foi sede do Parlamento Provincial de Provenza dende 1501 ata a Revolución do 1789. O monumento máis importante é a catedral de San Salvador, onde se atopan o baptisterio (s V), o claustro (s XII) e o campanario (ss XIV-XV).

1. Ferramenta agrícola formada por unha lámina de ferro que vai unida a un mango de madeira a través dun burato, e que se emprega para cavar e remexer a terra. A zona metálica ten a parte inferior cortante para penetrar mellor na terra e para tronzar pequenas raíces. Dependendo da área pode adoptar diferentes formas, a cadrada ten aplicación moi recente e resulta menos coñecida. A súa presencia, con diferentes variantes, coñécese en Galicia dende a época castrexa.

2. Pezas longas de pedra puída e corte simple caracterizadas por ser máis longas ca grosas. A súa forma ou sección polo xeral é rectangular, aínda que en ocasións adoitan formas triangulares. A aparición de pezas deste tipo en numerosas mámoas sitúa a súa probable orixe no Megalitismo.