"Ancara" (Contén)

[ant: Angora] Capital de Turquía e da il homónima, situada no centro do altiplano de Anatolia, tocando a confluencia dos ríos Ancara Suyu e Sakarya (3.235.700 h [1990]). A situación de Ancara favoreceu a súa relación co resto do país, feito que influíu na súa elección como capital da nova Turquía, no canto de Istambul, cidade de maior importancia pero cunha situación máis excéntrica. Actualmente constitúe unha cidade administrativa e cultural, ademais de turística. Corresponde á antiga Ancira e pertence aos turcos dende o s XIII e foi ocupada polo Imperio Otomano en 1402. Dende 1864 foi capital dun vilayet ata que, en 1923, Mustafá Kemal a converteu na capital de Turquía. O núcleo histórico está formado por un conxunto de rúas estreitas, de difícil circulación, onde se atopan as mesquitas e os mercados ao aire libre. Do seu pasado histórico son testemuños os numerosos monumentos romanos (templo romano de Augusto, termas de Caracalla, columna atribuída a Xuliano) e otomanos,...

Il de Turquía, na Anatolia Central (30.613 Km2; 3.235.700 h [1990]). A capital é Ancara.

pazo de Mariñán.

Construción situada en Graíces (A Peroxa). Ten planta rectangular cunha torre, sobresaínte en altura, nun dos laterais. Na fachada destaca a solaina e o escudo que alude aos Fernández de Temes. A inscrición que conserva o brasón reflicte que foi edificado por Pedro Suárez Varela de Quiroga en 1602.

Construción situada en Láncara. Ten planta cadrada con patio central, e estrutúrase en tres corpos, o central de menor altura. A torre atopábase no corpo da dereita e na parte central apóianse tres arcos sobre os que se sitúan tres balcóns con balaústres e no medio dous escudos que aluden aos Suárez de Deza, Castro, Osorio, Pimentel, Losada e outros. Está reconstruído.

Antigo convento que puido estar situado en Láncara e que se identifica co mosteiro de Santo Antonino de Güimir (Sarria).