"Arán" (Contén)

ESPA¥A

Concello da rexión de Murcia, 40 km ao NO da capital, na veiga do río Segura (12.002 h [1996]). Antiga xurisdición da Orde de Santiago. Relevo abrupto na serra da Pila ao L. Horta, vide, cereais e oliveira. Gando lanar. Xacementos de xofre. Envasado e transformación de froitas.

PERSOEIRO

Pintor castelán de orixe aragonesa. Realizou obras de tema relixioso, retratos e miniaturas.

1. Nivelar coa garanda a pedra fixa do muíño.

2. Sinalar coa garanda o labor a facer nalgunha peza de carpintería.

1. De cor da laranxa.

2. A cor laranxa.

DEPARTAMENTOS

Departamento do Paraguai (14.895 km2; 406.584 h [1992]). A capital é Cidade do Leste (133.893 h [1992]).

PERSOEIRO

Escritor e político. Emprega os pseudónimos de Txillardegui e Larresoro. No campo da novela, cómpre salientar da súa produción a súa primeira obra Leturia ‘ren egunkari izkutua (Diario secreto de Leturia, 1957), seguida por Pere Leartza’ko (Pedro de Learza, 1960), Elsa Scheelen (1969) e Haizeaz bestaldetik (Alén do vento, 1979). Polo que se refire ao ensaio, destaca a recompilación de artigos Huntaz eta hartaz (Acerca disto e daquilo, 1965).

1. Que pertence á familia das amarantáceas.

2. Planta da familia das amarantáceas.

3. Familia de herbáceas da orde asparagais, integrada por uns 65 xéneros que compoñen unhas 900 especies de plantas herbáceas e arbustivas, de distribución cosmopolita, especialmente, tropical e subtropical. Moitas cultívanse como plantas ornamentais e, nalgúns casos, como vexetais e herbas para cociñar. Pertencen a esta familia os narcisos, as cebolas das gaivotas e o xénero Leucojum.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Antas de Ulla baixo a advocación de san Fiz.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Antas de Ulla baixo a advocación de san Martiño.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Maside baixo a advocación de santa María.

PERSOEIRO

Arquitecto portugués. Autor do Santuario do Bom Jesús do Monte, preto de Braga.

1. Relativo ou pertencente ao amaranto.

2. 1. Inmarcescente, coma o amaranto.

   2. Inmortal, que non morre endexamais.

3. De cor púrpura.

1. Flor imaxinaria da que se supón que non murchaba endexamais.

2. beldro.

3. Colorante sintético do grupo dos monoazoicos. Pos de cor vermella pardosa, solubles en auga. Emprégase para tinguir a la e a seda, na fotografía para a cor, e na industria alimentaria naqueles produtos nos que está autorizado.

GALICIA

Doutor en Teoloxía, licenciado en Filosofía e diplomado en Técnicas Educativas. Profesor no Seminario Maior San Xosé de Vigo e no Seminario Menor de Tui (centros nos que tamén é rector), no Instituto Teolóxico Compostelán, na Escola Universitaria de Formación do Profesorado de Vigo e no Instituto Superior de Ciencias Relixiosas San Agustín. Delegado episcopal de apostolado segrar, delegado de pastoral universitaria e delegado episcopal de diversos medios de comunicación. Durante vinte e un anos formou parte do equipo de pastoral do Secretariado Nacional de Formación Profesional da Comisión de Ensino da Conferencia Episcopal Española. Foi membro do consello de prebisterio de Tui-Vigo, do Consello Nacional de Rectores de Seminarios Maiores e da Comision Mixta RTVG-Bispos da Comunidade Autónoma de Galicia. Escribiu: Primado y Episcopado, Sois el cuerpo de Cristo e artigos de teoloxía en revistas e xornais galegos. Colaborou, así mesmo, en O concilio Pastoral de Galicia...