"Arón" (Contén)

1. Liñaxe que leva, en campo de azul, seis crecentes de ouro, contornados, colocados en dous paos de tres.

2. Nome común do xénero de primates antropoides que comprende ao home actual (Homo sapiens sapiens) e aos homes fósiles considerados como as formas ideais de transición no proceso da hominización. O concepto de home como ser humano en xeral, parece nacer coa aparición da idea de individuo na cultura occidental. O que diferenza o home do animal é a cultura, a partir da base do intercambio, a produción e a reprodución das condicións da vida e a linguaxe. Resultado da aparición do home de Neardenthal, traballo, linguaxe, cooperación social e evolución biolóxica, aparecen paralelas, e cando no Würm a especie humana adquire as características actuais nun plan estritamente biolóxico, a evolución continúa a nivel “supraorgánico”, é dicir, cultural. Na tradición filosófica occidental o home foi pensado inicialmente como parte da natureza sometido a unha lei universal común (Heráclito e os filósofos xónicos), pero que deseguida foi diferenciado do puramente natural pola súa intelixencia...

3. 1. Individuo da especie humana de sexo masculino. Na tradición oral recóllense ditos como: “Anda o home a trote para levar cachote. Cando o home mexa nas botas non pensa nas mozas. Casarás, home coitado, e collerás coidado. Gárdate do home mal barbado e do lobo esfameado. Home narigudo poucas veces cornudo. Home pequeno, fol de veleno. Home que dá en vida o que ten ou é parvo, ou tolo ou non anda ben. Home que ao erguerse di opa!, e o sentarse di ai!, non é para a filla da miña nai. Home tramposo e muller mentireira, doullos a quen os queira. O home é fogo, a muller estopa; vén o diaño e sopra. O home pon/propón e Deus dispón.”

   2. Persoa adulta de sexo masculino.

   3. Persoa do sexo masculino consi derada como posuidor de calidades e defectos que se supoñen propios do seu sexo.

   4. Persoa do sexo masculino considerada formando parte dun grupo de persoas.

4. Persoa do sexo masculino que é subordinado dunha autoridade.

5. Marido ou compañeiro dunha muller.

6. 1. ...

1. Nome común do xénero de primates antropoides que comprende ao home actual (Homo sapiens sapiens) e aos homes fósiles considerados como as formas ideais de transición no proceso da hominización. O concepto de home como ser humano en xeral, parece nacer coa aparición da idea de individuo na cultura occidental. O que diferenza o home do animal é a cultura, a partir da base do intercambio, a produción e a reprodución das condicións da vida e a linguaxe. Resultado da aparición do home de Neardenthal, traballo, linguaxe, cooperación social e evolución biolóxica, aparecen paralelas, e cando no Würm a especie humana adquire as características actuais nun plan estritamente biolóxico, a evolución continúa a nivel “supraorgánico”, é dicir, cultural. Na tradición filosófica occidental o home foi pensado inicialmente como parte da natureza sometido a unha lei universal común (Heráclito e os filósofos xónicos), pero que deseguida foi diferenciado do puramente natural pola súa intelixencia...

2. 1. Individuo da especie humana de sexo masculino. Na tradición oral recóllense ditos como: “Anda o home a trote para levar cachote. Cando o home mexa nas botas non pensa nas mozas. Casarás, home coitado, e collerás coidado. Gárdate do home mal barbado e do lobo esfameado. Home narigudo poucas veces cornudo. Home pequeno, fol de veleno. Home que dá en vida o que ten ou é parvo, ou tolo ou non anda ben. Home que ao erguerse di opa!, e o sentarse di ai!, non é para a filla da miña nai. Home tramposo e muller mentireira, doullos a quen os queira. O home é fogo, a muller estopa; vén o diaño e sopra. O home pon/propón e Deus dispón.”

   2. Persoa adulta de sexo masculino.

   3. Persoa do sexo masculino consi derada como posuidor de calidades e defectos que se supoñen propios do seu sexo.

   4. Persoa do sexo masculino considerada formando parte dun grupo de persoas.

3. Persoa do sexo masculino que é subordinado dunha autoridade.

4. Marido ou compañeiro dunha muller.

5. 1. Home ilustre ou digno de especial consideración.

   2. ...

DEPARTAMENTOS

Departamento da rexión de Midi-Pyrénées, Francia (6.309 km2; 991.325 h [estim 1995]). A capital é Tolosa (Toulousse).

ILLAS

Illa do Cantábrico, no litoral da parroquia de Morás, concello de Xove, situada ao N da punta Arxente e do con das Salseiras.

PERSOEIRO

Irmán maior de Moisés, segundo a tradición bíblica. Ao principiar o Éxodo, foi o representante de Moisés diante do pobo hebreo e diante do Faraón. Considéraselle primeiro Sumo Sacerdote de Israel. Na fachada das Praterías da Catedral de Santiago represéntase unha escena que recolle a disputa entre Arón e Moisés segundo a explicación de Psalterio de Albani.

MONTES

Monte da parroquia de Sabadelle, no concello de Portomarín, de 514 m de altitude.

PERSOEIRO

Escritor, filósofo e sociólog. Entre os seus principais traballos, onde se fai patente o seu liberalismo, destacan L’Opium des Intellectuels (O opio dos intelectuais, 1955), Dix-Huit leçons sur la société industrielle (Dezaoito leccións sobre a sociedade industrial, 1963) Démocratie et totalitarisme (Democracia e totalitarismo, 1965), Étapes de la pensée sociologique (Etapas do pensamento sociolóxico, 1967). No 1983 publicou as súas Mémoires (Memorias).

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de Santa Cruz de Tenerife (28.208 h [1996]). Situado no S da illa de Tenerife, no seu territorio atópanse as praias de Las Américas e Los Cristianos, cunha intensiva explotación turística.

PERSOEIRO

Director de orquestra ruso. Foi director da Orquestra da Radiotelevisión de Moscova (1964). Dende que emigrou a Israel (1972) dirixiu as principais orquestras europeas e americanas.

1. 1. Dende o s XIII, señor que posuía o dominio xurisdicional sobre unha baronía.

   2. A palabra, de orixe xermánica, significaba orixinariamente ‘home libre’, pero xa antes do s XII se xeneralizou en diversos países europeos como sinónimo de persoa notable, guerreiro ou acompañante do Rei. Na xerarquía feudal o barón figuraba por debaixo do vizconde. Este título, coa categoría de par, estableceuse en Francia e en Inglaterra a partir do s XIV; no s XVI estendeuse por Europa. Na Península Ibérica a baronía tivo unha gran consideración nos ss XI e XII, sobre todo en Aragón, onde os baróns ou señores conformaban a alta nobreza, formaban parte da Curia Regis e rexían os distritos administrativos. En Castela os baróns eran coñecidos como ricoshomes. En Catalunya, concedéronse títulos de barón a certos nobres posuidores de terras señoriais dunha certa extensión, que ocupaban o último lugar da nobreza catalana. Este título non figura na nobreza galega. Durante a Idade Moderna, algúns señores xurisdicionais levaban o título de barón. A abolición destes señoríos xurisdicionais...

2. En Inglaterra, dende o s XIII ata o ano 1873, xuíces competentes nas causas entre a Coroa e os súbditos en materia de impostos.

3. Membro destacado dun partido político.

PERSOEIRO

Político e avogado. Licenciado en Dereito pola Universidad de Madrid e en Ciencias Empresariais e Administración de Empresas polo ICADE, e graduado pola Escola de Comercio de París (ESSEC). É membro do Partido Socialista Obrero Español (PSOE). Foi profesor de Economía Agraria no Instituto Nacional de Estudios Agrarios en Valladolid e de Estrutura Económica na Universidad de Madrid (1966-1970). Durante os últimos anos do franquismo foi avogado defensor en xuízos políticos perante o Tribunal de Orden Público e de traballadores no Tribunal Nacional del Trabajo. Foi deputado do Parlamento español polo PSOE (1977-1986) e ministro de Transportes, Turismo e Comunicacións (1982-1985). Dende 1986 é membro do Parlamento Europeo. Foi presidente do Movemento Europeo Internacional (1987) e presidente do Parlamento Europeo (1989-1992). Na lexislatura 1994-1999 foi presidente do Comité de Asuntos Exteriores e Seguridade, e en 1999-2004, membro da Comisión de Asuntos Constitucionais. Publicou numerosos...