"Araújo" (Contén)
Mostrando 20 resultados de 25.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Araúxo.
-
GALICIA
Xornalista e escritor. Despois de abandonar a carreira eclesiástica, marchou a Madrid para ocupar un posto do ministerio da Gobernación e logo a Salamanca. Máis tarde emigraría a Cuba, onde colaborou nos xornais El Noticioso e Lucero para logo fundar El Diario de la Marina; tamén colaborou, entre outros, no Diario Español e Faro de Vigo. Publicou tamén a novela curta Ana Mir.
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Bispo auxiliar de Santiago de Compostela (1906) e catedrático de Teoloxía do Seminario de Santiago de Compostela. Publicou: Discurso sobre el adorable Misterio de la Santísima Trinidad (1881) e Programma pro alumnis cuarti, tertii et secundi curriculi Sacrae Stientiae studio vacantibus. Tractatus de Deo Creatore (1899).
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Bispo de Mondoñedo-Ferrol de tendencia galeguista. No Seminario e Universidade Pontificia de Comillas licenciouse en Filosofía (1941) e Teoloxía (1945). Perdeu un curso na carreira ao ser alistado no exército de Franco. Foi consagrado sacerdote en Comillas o 22.7.1945. Durante vinte e cinco anos exerceu o ministerio sacerdotal na cidade das Burgas. Colaborou no xornal La Región e en revistas relixiosas como Surge de Gasteiz e Resurrexit da Mutual do Clero de Madrid. O 6.9.1970 foi ordenado bispo na catedral de Ourense, no primeiro acto de ordenación celebrado en galego. O 13 do mesmo mes fixo a súa entrada solemne na Sé Episcopal de Mondoñedo e, sete anos máis tarde, na Concatedral de San Xiao de Ferrol.
VER O DETALLE DO TERMO
O seu maxisterio pastoral escrito xira ao redor da problemática de Galicia: migracións, mundo rural, paro obreiro, accidentes laborais, visita pastoral, e outras... -
GALICIA
Canteiro, mestre-construtor coa súa propia cuadrilla, e xunto a E. H. Botana un dos máximos líderes do socialismo vigués. Asentouse en Vigo despois de facer o servizo militar, desenvolvendo desde a década de 1890 unha acción societaria pioneira que está nas orixes da Federación Local de Trabajadores. En 1894 participou nas xuntanzas que deron orixe á primeira Agrupación Socialista de Vigo. En 1896 creou a Sociedad de Canteros, cerna do proselitismo uxetista na cidade olívica. Tres anos despois colaborou na aparición da publicación local Solidaridad, principal semanario socialista galego nestas décadas. En 1900 foi vogal na constitución da Junta Municipal de Reformas Sociais, presidida polo alcalde de Vigo, con representantes obreiros e patronais, e que entre 1911-1914 promoveu medidas de seguridade no traballo, descanso dominical, redución da xornada de traballo, mellora do traballo feminino e dos nenos. En 1903, presidiu o III Congreso Obreiro Galaico-Portugués, en Braga, promovido...
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Empresa peleteira fundada na década de 1970 por Herminio Araújo. Nun segundo período experimenta un crecemento, constituíndose en sociedade anónima no 1985, momento no que se construíu o complexo que posúe a empresa en San Cibrao das Viñas (Ourense). Conta con 9 tendas e un centro comercial propios e abastece todo tipo de provedores. Entre os galardóns que lle foron concedidos destacan varios Premios de Calidade.
-
PERSOEIRO
Mestre de cantería que traballou na diócese de Tui. En 1862 contratou a edificación da igrexa de Salcidos; reconstruíu a torre campanario e parte do coro da igrexa das Clarisas de Tui. Tamén fixo o enlousado da igrexa de San Cristovo de Goián (Tomiño) e o cruceiro da praza de San Martiño de Figueiró (1875).
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Gobernador de Albacete. Colaborador do diario madrileño La Iberia. É autor da obra titulada Bosquejo histórico, político y religioso del antiguo Reino de Galicia, desde los tiempos más remotos hasta fines del último siglo (1854). Esta obra inclúe un apéndice dedicado á súa vila natal, Descripción topográfica de la villa de Vivero y sus cercanías.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Pintor. Na Exposición Xeral de Belas Artes de Madrid (1892) presentou os cadros Ría de Vigo e El mercado de pescadores en la bahía de Vigo. Recibiu diversos premios na súa andaina pitórica.
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Escultor. Atribúeselle o retablo maior de Santa Mariña de Xestosa, realizado en 1787, e o de San Martiño de Tameiga, de 1773.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Dominico. Foi lector de Filosofía (1601) e ensinante de Teoloxía en San Pablo de Burgos e Alcalá de Henares, e catedrático de Teoloxía na Universidade de Salamanca. Toda a súa obra xira arredor da súa dedicación á Teoloxía e recolle títulos como: Comentarios a la Suma Teológica del Doctor Angélico (1636), Variae et selectae decisiones morales ad statum ecclesiasticum et civilem partinens (1664), entre outros.
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Redactor do xornal Libre Pontevedrés e correspondente de varias publicacións madrileñas. Publicou Análisis de la mujer (1859).
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Xesuíta, licenciado en Xurisprudencia e Teoloxía en Salamanca. Foi consultor da Inquisición. Publicou dúas obras relacionadas co mundo eclesiástico: Defensa de la inmunidad y libertad eclesiástica contra los herejes modernos e Sobre el abuso de la potestad eclesiástica.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Director da imprenta coñecida co mesmo nome e establecida en Vigo en 1843, orixinaria de Lisboa e reclamada pola Xunta Central de Vigo para editar as súas proclamas. Unha vez instalada, foi dirixida por Gabriel Román e publicou, entre outros, o xornal de anuncios El Gratis da mesma cidade.
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Avogado e político conservador e conde de Bugallal. Licenciado en Dereito pola Universidad de Salamanca, trasladouse a Madrid, onde representou dende 1886 o distrito de Ponteareas e outros distritos da provincia de Ourense (Bande, Ribadavia, Xinzo de Limia e Ourense) nas Cortes. Ocupou os cargos de oficial da subsecretaría de Gracia e Xustiza, gobernador civil de Granada, director xeral de Administración Local, director xeral do Tesouro e fiscal do Tribunal do Contencioso e do Tribunal Supremo. Foi ministro de Instrución Pública en 1902, de Facenda en 1913, 1917 e 1919, de Gracia e Xustiza en 1920, da Gobernación tamén en 1920 e de Economía en 1931; ademais, tralo asasinato de Dato, ocupou a xefatura do goberno de xeito interino en 1921. Foi presidente do Congreso dos Deputados, do Consello de Ministros e xefe do partido liberal-conservador. Así mesmo, foi membro da Real Academia de Jurisprudencia y Legislación e da Academia de Ciencias Morales y Políticas. Fundou xornais políticos e publicou...
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Político. Licenciado en Dereito pola Universidade de Santiago de Compostela, en 1883 trasladouse a Madrid. En 1903 obtivo a súa primeira acta de deputado a Cortes polo distrito de Ponteareas, ao que representou ata 1914, data na que foi elixido deputado por Ourense sen chegar a tomar posesión do cargo. Foi membro numerario da Real Academia de Jurisprudencia y Legislación, membro correspondente da Real Academia Galega, secretario da Sección de Ciencias Morales y Políticas do Ateneo de Madrid e vicepresidente do Centro Galego de Madrid. Así mesmo, colaborou na prensa galega e madrileña e publicou Dos semblanzas de Cánovas (1898) e Suiza española: paseando por Galicia (1903).
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Liñaxe galega que pasou a Portugal. As súas armas levan, en campo de azul, un castelo de prata, cunha doncela ao natural asomada á torre da homenaxe; en xefe, tres flores de lis de ouro.
-
PERSOEIRO
Escritor portugués. Centrou a súa obra na rexión de Entre Douro e Minho, e incorporou nela os dialectalismos. Da súa produción destacan Terra ingrata (1946), Montes pintados (1960), Noite de fogo (1974) e Outro Mundo (1980).
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Químico. Licenciouse en Farmacia na Universidade de Santiago de Compostela. Ocupou a cátedra de Química Orgánica da facultade de Farmacia da mesma universidade e a dirección do Laboratorio Municipal de Santiago de Compostela. Recibiu a medalla de Afonso XIII.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Sacerdote e escritor ourensán. Foi autor dunha Historia civil y genealógica de Galicia (inédita) e, segundo M. Murguía, da falsificación, xunto co seu irmán, da Historia Gótica ou Cronicón do bispo Servando, publicada co nome do seu criado Juan de Evia y Bolaños. Traduciu as Xeórxicas de Virxilio (1686).
VER O DETALLE DO TERMO