"Argas" (Contén)
Mostrando 20 resultados de 26.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Roturacións realizadas nos montes de dominio público para transformarlos en leiras e terreos cultivables.
-
PARROQUIA
Parroquia do concello de San Xoán de Río baixo a advocación de san Silvestre.
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Xénero de pequenos ácaros hematófagos temporais das aves e dos mamíferos.
-
PERSOEIRO
Político. Foi ministro de Obras Públicas e de Facenda, alcalde de Bogotá e embaixador no Reino Unido e nos EE UU. Líder do Partido Liberal, exerceu a Presidencia do país de 1986 a 1990.
VER O DETALLE DO TERMO -
MUNICIPIOS
Municipio da provincia de Toledo, Castela-A Mancha, drenado polo Guadarrama (6.608 h [1996]). As principais actividades económicas son as agropecuarias, destacando os cultivos de cereais, oliveiras e vides, xunto á gandería ovina. A primeira referencia documental a Bargas remóntase á invasión musulmá (711). Nun texto datado en 1576 explícase como o emprazamento do núcleo se trasladou dende a beira do Guadarrama a un outeiro, por ser un lugar máis salubre.
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Militar. Logo de licenciarse na Academia de Infantería de Toledo foi enviado a África. Á súa volta destinárono a Murcia e posteriormente a Vigo como capitán do rexemento de Infantería. O 20 de xullo de 1936 participou activamente na sublevación da guarnición de Vigo ao proclamar nun bando, lido na Porta do Sol, o estado de guerra. No transcurso da súa lectura morreron vinte persoas e cincuenta resultaron feridas. Foi o responsable da represión desatada na área de Vigo (Lavadores, Cabral, O Calvario, Teis, etc) que durou ata o día 26 de xullo e que causou numerosas víctimas civís. Tamén dirixiu a represión en Tui, onde resistían os agraristas, os grupos próximos á CNT e á Fronte Popular, leais á República. Logo das súas actuacións en Galicia foi destinado á fronte asturiana, onde morreu.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Militar. En 1833 ingresou no corpo de garda de corps. Participou en diversas campañas contra os carlistas, na Guerra de Marrocos e na represión do movemento republicano en Andalucía (1868). Durante a Primeira República nomeárono capitán xeneral de València (1873) e dirixiu as operacións contra os cantonalistas de Cartagena e València. Durante a Restauración foi capitán xeneral en Euskadi, ministro de Guerra (1875-1879), con Cánovas del Castillo, e axudante de campo de Afonso XII, quen lle concedeu o título de marqués de Torrelavega en 1876.
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Termo do latín dos chafoutas, ou xerga dos albaneis, que corresponde á voz ‘demo’.
-
MUNICIPIOS
Municipio da provincia de Badajoz, Extremadura, drenado polo río Alcarrache, afluente do Guadiana (2.118 h [2001]). A súa economía baséase nas actividades agropecuarias, especialmente no cultivo da oliveira e na gandería ovina e porcina.
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Tipo de canón especial destinado a lanzar cargas submarinas a certa distancia do buque.
-
PERSOEIRO
Escritor. Militante do occitanismo, a súa poesía, desde Cap de l’aiga (1952), tivo un papel destacado na actualización da expresión literaria en lingua de oc, o que se confirmou en Cor prendre (1965).
VER O DETALLE DO TERMO -
MONTES
Monte situado na parroquia de Berrande (Vilardevós), no límite con Portugal. O seu cumio acada os 700 m de altitude.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Cartógrafo. Estudiou cartografía e técnica de gravado en París. Da súa produción destacan Atlas geográfico de la América Septentrional (1758) e Atlas geográfico de España (1810).
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Aparato que se emprega para o transporte de pesos en sentido vertical, mediante unha plataforma, cabina ou gaiola que se despraza cara a arriba e cara a abaixo, encaixada en dúas guías. Malia que a súa constitución é esencialmente a mesma ca a dun ascensor, ten unha estrutura máis simple e adaptada a unha función específica. A maioría dos montacargas son movidos por un motor eléctrico pero, nalgúns casos, recórrese á tracción manual ou hidráulica. Nos almacéns automatizados poden ser empregados os montacarcas automáticos.
-
PERSOEIRO
Arquitecto. Foi un dos máis destacados representantes do historicismo de finais do s XIX e caracterizouse polo uso dunha linguaxe clasicista, que evolucionou cara ao neomedievalismo, cun estilo neomudéxar e neogótico. Traballou na restauración de diferentes construcións como a igrexa de San Jerónimo el Real de Madrid e a de San Vicente de Ávila. Tamén realizou o edificio da Bolsa de Comercio de Madrid (1885-1893) e a Casa Consistorial de Valladolid (1898). Foi secretario da Real Academia de Bellas Artes de San Fernando.
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Parroquia do concello de San xoán de río. baixo a advocación de San silvestre.
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Xénero de algas, da división das feófitas, co talo de cor parda clara que poden acadar varios metros de lonxitude. Están fixadas por un disco basal e teñen unhas expansións laterais nos eixes secundarios das que saen unhas vesículas aeríferas que lles permiten flotar. Nas costas de Galicia, nas praias e no infralitoral, aparece a especie S. muticum.
-
PARROQUIA
Parroquia do concello de San Xoán de Río baixo a advocación de san Xoán.
VER O DETALLE DO TERMO -
ILLAS
Arquipélago da Costa da Morte que está situado fronte ao cabo San Adrián, no concello de Malpica de Bergantiños, no litoral atlántico. Está formado por tres illas: Sisarga Grande, Malante e Sisarga Chica. Nelas concéntranse a práctica totalidade das colonias de gaivota tridáctila (Rissa tridactyla) e arao común (Uria aalge) da Península Ibérica e tamén a principal colonia de gaivota escura (Larus fuscus) da Península. Predomina a vexetación de mato con especies do xénero Cytisus e unha pequena poboación de piñeiros. Foi incluído como Lugar de Importancia Comunitaria (LIC) e Zona de Especial Protección para as Aves (ZEPA) na proposta da Rede Natura 2000, dentro do espazo da Costa da Morte.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Economista e político. Licenciado en Ciencias Económicas e doutor en Dereito, fundou Esquerra Democrática de Catalunya (1974), que se fusionou con Convergència Democràtica de Catalunya. Foi conselleiro de Economía e Finanzas da Generalitat de Catalunya (1980-1982), deputado (1977-1986) e senador (1986-1988). Escribiu, entre outras obras, La balanza de pagos interior (1960), Entre el capitalismo y el comunismo, un tercer camino? (1963), El sistema financiero español (1970) e Nacionalisme i llibertat (1979)
VER O DETALLE DO TERMO