"Austin" (Contén)

PERSOEIRO

Gravador e pintor norteamericano. Executou os murais da Biblioteca Pública de Boston e do Capitolio do Estado de Pennsilvania, en Harrisburgo.

CAPITAIS

Capital do estado de Texas, nos EE UU, á beira do río Colorado (465.622 h [1990]). Mercado agrícola e centro industrial. É a sede da Universidade de Texas, fundada en 1881. O nome da cidade procede do seu fundador, o colono Stephen Fuller Austin.

PERSOEIRO

Xurista. Fundador da moderna escola inglesa de xurisprudencia analítica, foi profesor de Filosofía do Dereito na Universidade de Londres (1928-1932) e escribiu The province of Jurisprudence Determined (A especialidade da xurisprudencia enérxica, 1832), froito das súas clases.

PERSOEIRO

Filósofo. Especializouse no estudo da linguaxe ordinaria ao considerar que desentrañar as falacias é previo a calquera filosofía rigorosa. A súa obra está reunida en Philosophical Paper (Documento de filosofía, 1961), Sense and Sensibilia (Sentido e sentimento, 1962), How to do Things with Words (Cómo facer cousas con palabras, 1962).

PERSOEIRO

Pioneiro e político norteamericano colonizador do estado de Texas. Ao ser proclamada a independencia de México (1821) obtivo do goberno mexicano vastas concesións de territorio e estableceu unha colonia norteamericana. Coa intervención dos EE UU conseguiu a independencia de Texas (1836).

PERSOEIRO

Historiador e profesor de Ciencias Políticas norteamericano. É autor de An economic interpretation of the Constitution of the United States (Unha interpretación económica da Constitución de Estados Unidos, 1914), The rise of american civilization (O apoxeo da civilización americana, 1927), American foreign policy in the making (Cómo se fai a política exterior americana, 1932-1940) e President Roosevelt and the coming of the war (O presidente Roosevelt e a chegada da guerra, 1941), onde acusaba o presidente norteamericano de ter conducido ao país á guerra.

PERSOEIRO

Mezzosoprano. Estudiou, baixo o mecenado de Alessandro e Benedetto Marcello, con Michelangelo Gasparini. Debutou en Venecia en 1716 con Ariodante, de Carlo Francesco Pollarolo. En 1723 interpretou Griselda de Pietro Torri en Múnic. Mantivo unha rivalidade con Francesca Cuzzoni. Casou co compositor Johann Adolf Hasse e instaláronse en Dresden, onde ela representou as súas óperas. Deixou os escenarios en 1751.

PERSOEIRO

Novelista. Da súa produción destacan The Survivors of the Crossing (Os superviventes da travesía, 1964) e Among Thistles and Thorns (Entre cardos e espiñas, 1965).

PERSOEIRO

Bioquímico e teórico da evolución. Logo de licenciarse en Farmacia pola Universidad Central de Madrid, exerceu como profesor de química orgánica na mesma universidade. Durante a Guerra Civil encargouse do armamento destinado á defensa de Madrid. Unha vez rematada a contenda, pasou quince meses no cárcere. En 1941 comezou a traballar nos laboratorios Zeltia de Porriño baixo a dirección de Fernando Calvet, con quen descubriu a estreita conexión entre a ciencia experimental e o pensamento evolucionista no estudo da natureza. En 1945 vinculouse aos laboratorios IBYS de Madrid, nos que dirixiu dende 1956 o departamento de investigación. Entre 1967 e 1969 foi profesor invitado na Universidad de Puerto Rico. Ao seu regreso a Madrid fundou o Instituto de Biología Aplicada, centro que dirixiu ata 1977, e posteriormente, a Fundación para la Biología Evolucionista, que dirixiu dende 1978. Os resultados das súas investigacións levárono a formular a teoría dos niveis de integración evolutiva. Así, entre...

GALICIA

Arquitecto. Fillo de Faustino Domínguez Domínguez. Formouse na Escuela Superior de Arquitectura de Madrid e obtivo o título co proxecto dunha fachada para a catedral de Madrid (1867). Foi arquitecto municipal de Ferrol (1868-1870), arquitecto municipal de Santiago de Compostela (1879-1887), arquitecto diocesano de Santiago (1882-1884), arquitecto provincial da Coruña (1887) e presidente da Academia Provincial de Bellas Artes da Coruña (1890). Durante a súa estadía en Madrid (1870-1879), traballou, entre outras obras, na ampliación do Museo del Prado (1870) e no Palacio de Justicia (1874). Na Coruña realizou, entre outras obras, o proxecto do antigo Teatro Principal (1867), chamado posteriormente Teatro Rosalía de Castro, construíu o Instituto Eusebio da Guarda (1889), as Escolas da Garda (1898), vivendas unifamiliares como a casa de Fernando González (1881), as Galerías da Praza de Pontevedra (1895) e a nova igrexa de Santo André (1881-1890). En San Pedro de Nós (Oleiros) proxectou a súa...

PERSOEIRO

Arquitecto. Formado na Real Academia de Bellas Artes de San Fernando, foi arquitecto provincial da Coruña (1846-1887). Entre outros cargos, ocupou a cátedra de Física Experimental na Sociedad Económica de Amigos del País e foi vogal e vicepresidente da Comisión Provincial de Monumentos Históricos e Artísticos. Fixo, entre outros, os proxectos dos cárceres de Arzúa, Betanzos, Muros, Ribadeo e Tui. Entre as obras realizadas na Coruña destacan a praza de María Pita (1859), na que tamén fixo un proxecto para a Casa do Concello, a fachada da igrexa de San Nicolao (1861) e o edificio da Deputación Provincial (1862). Fóra da cidade herculina presentou un proxecto para un teatro en Santiago de Compostela (1840), con Manuel de Prado y Vallo, e trazou os planos das igrexas de Santiago de Viveiro e Santa Eulalia de Valdoviño. Como teórico da arquitectura deixou escritos nos que reflectiu o seu ideario estético clasicista. Foi redactor e editor do xornal El Vigilante e publicou a lenda El...

PERSOEIRO

Emperatriz romana, filla de Annio Vero. Casou co Emperador Antonino Pío e trala súa morte rendéuselle culto como deusa. Dedicóuselle un templo no Foro de Roma xunto co seu esposo.

PERSOEIRO

Emperatriz romana, filla do Emperador Antonino Pío e de Annia Galeria Faustina. Casou co Emperador Marco Aurelio (145) a quen acompañou en diversas viaxes e nas campañas en Xermania.

GALICIA

Sacerdote e escritor. Ordenouse en 1948 e licenciouse en Teoloxía na Universidad de Salamanca. En 1966 trasladouse a Bos Aires e colaborou en La Nación. Escribiu, entre outras obras, Florilegio poético (1949), Doas de vidro (1951), Catro sonetos ao destino dunha rosa (1952), Teoría general de la existencia (1968) e Escolanía de melros (1970). Membro da comisión fundadora do Padroado do Pedrón de Ouro, co Poema das materias sagras (1960), de carácter teolóxico, obtivo o primeiro Pedrón de Ouro. Foi académico correspondente da Real Academia Galega e membro da sociedade mariolóxica Mater Ecclesiae de Braga.

GALICIA

Avogado e musicólogo. Estudou dereito na Universidade de Santiago de Compostela e co gaiteiro de Penalta aprendeu a técnica de tocar pechado coa gaita. En 1903 ingresou no corpo administrativo do Ministerio de la Gobernación e iniciou un periplo profesional que o levou por distintos organismos públicos, dos que destacou o seu posto de Secretario do Goberno Civil de Ourense. Ao mesmo tempo investigou na música tradicional galega e colaborou con Casto Sampedro na elaboración do seu Cancionero Musical mediante a recompilación de melodías antigas e profundizou na técnica de fabricación de gaitas de forma artesá. En 1922 comezou a súa colaboración como gaiteiro no coro ourensán De Ruada, que durou ata 1927, co que participou en múltiples actuacións e para o que gravou varios temas. Tamén formou parte do coro Os Enxebres, co que realizou un importante labor de divulgación da música tradicional galega. En 1951 creou, grazas ao patrocinio de Antonio Fernández López, o Taller-Escuela de Instrumentos...

PERSOEIRO

Político e escritor arxentino. Enfrontouse á oligarquía local e á ditadura de Rosas e, exiliado en Chile, organizou a primeira escola normal (1842). Foi gobernador de Bos Aires e ministro do goberno provincial, gobernador de San Juan, ministro de Estado (1860) e embaixador en Washington. En 1868 foi elixido presidente da república. Publicou Facundo. Civilización y Barbarie (1845), Mi defensa e Recuerdos de provincia.

PERSOEIRO

Emperador de Haití (1849-59). Mulato de orixe eslava, en 1803 uniuse aos insurrectos contra os franceses e foi o lugartenente dos principais xefes independentistas. Xeneral (1843) e gobernador de Port-au-Prince (1846), o Senado elixiuno presidente da República en 1847. Instaurou un réxime despótico inspirado no napoleónico e fíxose coroar emperador (1850), pero en 1858 foi desposuído dos seus cargos por un alzamento republicano.