"Canis" (Contén)

Mostrando 20 resultados de 23.

    1. Simpatía polo africano.

    2. Defensa dos valores culturais ou dos intereses políticos e doutra índole dos africanos, especialmente dos africanos negros.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Persoa dedicada aos estudios antropolóxicos, arqueolóxicos, etnográficos, históricos, lingüísticos, etc, relativos a África.

    2. Que ou quen defende os intereses africanos ou é partidario deles.

    3. Denominación que se lles deu aos militares españois, principalmente aos oficiais, que prestaran servizo en África, sobre todo durante a Ditadura de Primo de Rivera.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Estudio dos pobos africanos dende o punto de vista antropolóxico, etnolóxico, lingüístico, etc.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Afecto ás cousas de América.

    2. Costume ou maneira de pensar característico de América.

    3. Movemento propagado ao final do s XIX entre os católicos americanos con vistas a adaptar a vida da igrexa aos ideais da cultura do tempo. O seu iniciador, Isaak Thomas Hecker (1819-1888), poñía énfase nas virtudes activas sobre as pasivas. O Papa León XIII condenou esta tendencia, logo desaparecida, na Carta Apostólica Testem benevolentiae ao Xeneral Gibbons (1890).

      1. Palabra ou expresión orixinaria dunha lingua indíxena de América que se introduce noutra lingua. O arauaco, o caribe, o nahuatl e o quechua son as linguas prehispánicas que, a través do castelán, forneceron máis palabras ás linguas europeas occidentais. No galego, por exemplo, introducimos americanismos como hamaca e caoba que coinciden graficamente co catalán e co castelán; noutros casos, adaptamos eses americanismos ao noso sistema fonético: furacán e enaguas.

      2. Palabra ou expresión que se introduciu nas linguas europeas faladas en América sobre todo cando trascenden á lingua culta local ou mesmo ao uso do país europeo orixinario.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Persoa versada en cousas relativas a América, como a historia, a arqueoloxía, a etnoloxía, etc.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Doutrina dos cristiáns que viven en comuñón coa sé de Canterbury. O termo de Igrexa Anglicana inclúe actualmente as igrexas de diversos países da Commonwealth Británica, e incluso doutros países como, por exemplo, a Igrexa Episcopaliana dos EE UU. Como igrexa estruturada, provén do tempo no que Enrique VIII declarou a Igrexa de Inglaterra independente da Santa Sé. Thomas Cranmer, durante o reinado de Eduardo VI, emprendeu unha reforma radical e impuxo unha nova liturxia co Book of Common Prayer (Libro da pregaria en común), o Ordinal e os 42 articles (1552) que revelan unha marcada influencia luterana. Durante o reinado de Isabel I foron aprobados os 39 articles (1552) de influencia calvinista e aparece ben precisada a vía media entre o Calvinismo e o Catolicismo: o sistema anglicano quedaba así fixado. O Anglicanismo é pluralista: os chamados católicos poñen o acento na eclesioloxía e nos sacramentos, os anglocatólicos seguen a doutrina...

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Xénero de mamíferos da familia dos cánidos ao que pertencen os chacais, os cans, os coiotes e os lobos.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • San Pedro Canisio.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Cesto pequeno feito con vimbios que leva unha asa por enriba da boca.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Movemento relixioso xurdido ao redor de san Francisco de Asís e de acordo co seu espírito, especialmente a pobreza e o amor a todas as criaturas.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Doutrina política e relixiosa francesa pola que o poder do papa queda limitado e se somete a concilio e aos costumes das igrexas locais. Politicamente, a igrexa local depende da autoridade civil, sobre todo do rei. Xa nas loitas entre Filipe o Fermoso e Bonifacio VIII adiantábase esta dependencia da Igrexa. En 1438 a Asemblea do Clericato proclamou a Pragmática de Bourges, que despois Carlos VII converteu en lei, e pola que a autoridade do papa en Francia só se limitaba ás tradicións da Igrexa francesa. A cabalo entre os ss XVI e XVII foron Pierre Pithou e Edmund Richer os grandes teóricos do galicanismo, que atopou na Déclaration de 1682 a formulación dos catro artigos básicos: o recoñecemento do poder estritamente espiritual do papa, a validez dos principios conciliaristas decretados en Constanza, a limitación do poder pontificio polos canons e os costumes galicanos e a convicción de que unicamente o consentimento da Igrexa universal converte en irreformables as decisións papais....

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Doutrina que predica a unión espiritual dos pobos hispanoamericanos.

    VER O DETALLE DO TERMO
      1. Estrutura complexa das partes dunha máquina.

      2. Conxunto de elementos mecánicos que fan unha función determinada dentro do conxunto dunha máquina ou dun aparato máis complexo.

      3. Maneira en que opera unha máquina.

      4. Manexo dun instrumento ou dunha máquina.

    1. Maneira de funcionar, de desenvolverse ou de organizarse algo.

      1. Medio mecánico para producir o son nos instrumentos musicais, conectado habitualmente a teclas ou botóns.

      2. Movemento físico tendente a obter, cunha parte ou outra do corpo, os sons musicais dun instrumento, como, por exemplo, os movementos dos dedos polo piano.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Partido nacionalista negro da República Sudafricana que se formou en 1959 ao escindirse do Congreso Nacional Africano. Defensor do exclusivismo africano, foi ilegalizado en 1960. A partir de 1961 iniciou unha descontinua actividade armada contra o réxime branco desde as súas bases en Zambia e Tanzania.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Doutrina política que intentaba acadar a unidade dos pobos africanos. O movemento reclamou para os pobos africanos os principios de Thomas Woodrow Wilson, que denunciaba a explotación e a división de África, propoñía a promoción da cultura negra, precisaba a noción de negritude e afirmaba a capacidade dos pobos africanos para a autodeterminación. A Organización da Unidade Africana (1963) favoreceu a loita contra os últimos redutos coloniais.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Relativo ou pertencente ao panafricanismo.

    2. Partidario do panafricanismo.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Movemento político, económico e cultural que aspira á unión dos pobos de América. A súa orixe foi atribuída a Simón Bolívar, que en 1826 convocou en Panamá os representantes das novas repúblicas americanas para intentar establecer a unión das confederacións. En 1910 creouse a Unión Panamericana con sede en Washington e presidida polo secretario de estado dos EE UU. En 1948 fundouse a Organización dos Estados Americanos. O Mercado Común Centroamericano (1960), a Asociación Latinoamericana de Integración (1980) e o Pacto Andino (1969) preveñen a integración gradual das economías dos estados membros.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Relativo ou pertencente ao panamericanismo.

    2. Partidario do panamericanismo.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Teólogo xesuíta. De nome Pieter Kanijs, ingresou na Compañía de Xesús en 1543. A súa amizade persoal co Emperador Carlos V deulle a oportunidade de intervir nos Coloquios de Worms (1557) e na Dieta de Ausburgo (1559). Foi considerado un dos principais voceiros do catolicismo fronte á Reforma e tamén tomou parte no Concilio de Trento. O seu catecismo, Summa Doctrinae Christianae (1555-1558), tivo unha gran difusión. Foi canonizado en 1925 e a súa festividade celébrase o 21 de decembro.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Calidade de republicano.

    2. Doutrina dos partidarios da república como forma de goberno. A partir das achegas ideolóxicas de John Locke, Montesquieu e Jean-Jacques Rousseau, apareceu moi relacionado inicialmente co liberalismo. Tivo as súas primeiras realizacións prácticas nos estados da Unión nortemericana e na Primeira República Francesa e estendeuse ao longo do s XIX nos novos estados latinoamericanos. O establecemento en EE UU dunha república federal significou un forte impulso para a expansión do republicanismo, que se baseou no consenso popular e nos dereitos do home. En Francia, os republicanos comezaron a organizarse a partir da revolución de 1830 e conseguiron a instauración da Segunda República (1848-1852). Durante o Segundo Imperio foron reprimidos, pero fixeron avances importantes ata obteren o triunfo definitivo coa instauración da Terceira República (1870-1940). En Italia, o republicanismo comezou con G. Mazzini, que fundou a Nova Italia (1831-1848) e despois da ditadura fascista, proclamouse a república...

    3. Pensamento favorable á forma de goberno republicana.

    VER O DETALLE DO TERMO