"Damian" (Contén)

PERSOEIRO

Militar e cartógrafo. Levou a cabo diversas expedicións marítimas, das que deixou relatos de interese xeográfico e técnico como Apéndice al primer viaje de Magallanes (1788). Colaborou na realización do atlas marítimo de América do Sur.

PERSOEIRO

Actor e director. Titulado en Interpretación polo Institut del Teatre de Barcelona, iniciou a súa carreira profesional coa Compañía de Teatro Estable de Barcelona, dirixida por Esteve Polls. De volta a Galicia en 1988, traballou como actor de dobraxe ata 1993, ano no que participou no espectáculo A Vía Láctea, producido polo Mago Antón, con dirección de Eduardo Alonso. En 1994 creou a compañía Balea Branca, na que traballou como actor ou director en diversos espectáculos, como O contrabaixo e Notas dun estudante que morreu tolo, estreada no 2000 a partir dun texto de Sebastián Juan Arbó. Amais de intervir noutros espectáculos, como Morte accidental dun anarquista, produción de Teatro do Morcego con dirección de Xan Cejudo, tamén realizou diversos traballos para cine e televisión, coa súa participación en series, como Los jinetes del alba, La huella del crimen, Brigada central ou Pratos combinados. A partir de 1997 coordinou...

PERSOEIRO

Monxe franciscano, cronista e bispo de Ourense (1694-1706). Durante o seu bispado, preocupouse pola poboación que estaba a sufrir unha gran carestía de alimentos, reclamando gran aos principais mosteiros da súa diocese. Foi autor de obras como Crónicas de la Orden de San Francisco (1728), Vida de Santa Margarita (1728) e Vida de Santa Isabel, infanta de Aragón y reina de Portugal, espejo de las doncellas casadas y viudas.

PERSOEIRO

Artista plástico. Coñeceu a Herbin e Brancuse en París e incrementou o carácter xeométrico da súa obra. A partir dos anos sesenta realizou alusións arquitectónicas entre as que destacan A colina (1976) e Proxecto de San Francisco (1980). Dende 1986 realizou sobre lenzo ou relevo Cosmogonías e Sarcófagos.

PERSOEIRO

Mártir cristián baixo Diocleciano (303). Xunto co seu irmán xemelgo, san Cosme, dedicouse a sandar enfermos e a predicar a fe cristiá. Ambos os dous foron martirizados durante a persecución de Diocleciano. A tradición conta que Lisias, o gobernador de Sicilia, para impedir que predicasen mandou que os botasen ao mar, pero unha grande onda devolveunos con vida; logo mandounos queimar vivos, pero as chamas queimaron os verdugos pagáns ata que, finalmente, os decapitou. Na iconografía visten roupas de médico cun bonete ou carapucha na cabeza e levan como atributos persoais instrumentos relacionados coa súa profesión. Os dous irmáns son patróns da profesión médica e farmacéutica, así como dos hospitais. Son dos santos máis antigos no culto hispánico (s VII) e a súa devoción estendeuse durante o s V por todo o mundo cristián. Invócanse, ao igual que a san Sebastián e a san Roque, contra a peste, a inflamación das glándulas, a tiña, os males dos riles, a incontinencia nocturna dos nenos, etc....

PERSOEIRO

Bispo e doutor da Igrexa. De nome Pietro Damiani, foi monxe eremita en Fonte Avellana (1035) e organizou diversos mosteiros nunha especie de congregación (1043). Cardeal-bispo de Ostia (1057-1066), actuou como conselleiro dos papas reformadores, que lle confiaron diversas tarefas en Lombardia (1059), Cluny (1963), Florencia (1066), Frankfurt (1069) e Ravenna (1072). Escribiu obras teolóxicas, un extenso epistolario e numerosos opúsculos. A súa festividade celébrase o 21 de febreiro.

GALICIA

Articulista. De nome Damián Álvarez Villa­laín, dirixiu a Fundación Casares (2003-2005) e desde 2006 é asesor do presidente da Xunta de Galicia na área de cultura. Coor­dinador da comisión de teatro do Con­sello da Cultura Galega (desde 1998), ta­mén participou no consello reitor do Ins­­tituto Galego de Artes Escénicas e Teatrais (desde 1997). Foi xefe de prensa e publicacións do concello de Santiago (1988), director do Centro Dramático Gale­­go (1989-1991), presidente da Asociación Galega de Editores (1998-2000) e subdirector da Editorial Galaxia (1991-2002). Colabora en diversas publicacións periódicas, como Grial, Leer, Luzes de Galicia e A Nosa Terra. Realizou a dramaturxia de Um inimigo do povo (1997) para o Teatro do Noroeste.

PERSOEIRO

Relixioso cisterciense. Foi un dos monxes que en 1966 reiniciaron a vida monástica en Oseira, onde é bibliotecario e arquiveiro. Colaborou en diversas publicacións e escribiu El monasterio de Oya y sus abades (1974), El monasterio de Osera (1980), El monasterio cisterciense y la villa de Santa María de Meira: síntese histórico-artística (1993) e Ferreira de Pantón: monasterio cisterciense en la Ribeira Sacra (2000).