"Emilia" (Contén)

GALICIA

Antropólogo. Foi catedrático de Paleontoloxía Humana na Universidad Complutense de Madrid, dende onde exerceu unha enorme influencia como divulgador sobre varias xeracións de científicos. Comezou a súa formación filosófica na Compañía de Xesús, dende onde exerceu un papel fundamental na introdución do finalismo en España. A súa tarefa científica principiou na década de 1960 con viaxes ao estranxeiro (onde establece contactos con Howell, L.S.B. Leakey, Tobias, etc) e traballos de campo nos xacementos arqueolóxicos de Ambrona, Torralba e Gándaras de Budiño. Contribuíu significativamente á difusión dos máis importantes logros científicos no eido da Paleoantropoloxía. Débeselle a el a especie Homo habilis (creada en 1964 por Tobias, Napier e L.S.B. Leakey), a unificación de diferentes taxóns (africantropo, atlantropo, home chelense de Olduvai, mauerantropo, sinantropo, pitecantropo, etc) na especie Homo erectus e a separación entre Ramapithecus e Kenyapithecus,...

GALICIA

Médico, escritor e pintor. En 1892 participou na Exposición Nacional de Bellas Artes de Madrid coa obra Parodia de la campana de Huesca, obra realizada en Sevilla na que os personaxes se representan por animais vivos e mortos. No primeiro terzo do s XX abandonou a súa andaina pitórica, que iniciara da man de Xosé Arpa, para dedicarse ao mundo literario e ao xornalismo. É autor da comedia Estranxeiro na súa terra, da que se publicaron cinco escenas en Bos Aires no Almanaque Gallego para 1915, e do monólogo A noite de San Xoán, estreado en 1917 no Teatro Jofre de Ferrol. Así mesmo, parece que foi tamén o autor dun monólogo estreado en Ferrol en 1912 co gallo da visita dos Reis de España.

PERSOEIRO

Escultor. Representante dun realismo robusto e esquemático, a miúdo tinxido dun certo romanticismo. É autor da Tumba de Pablo Iglesias (1935) en Madrid, e de moitos bustos entre eles un de Antonio Machado (1926). Morreu como combatente republicano na Guerra Civil.

PERSOEIRO

Poetisa cubana. Intuitiva e influída polo Modernismo, deuse a coñecer con Alma errante (1916). É autora tamén de Como los pájaros (1919), Cuestiones cubanas (1928) e Exaltación (1928), entre outras obras.

GALICIA

Poetisa, narradora e dramaturga. Colaborou na prensa galega, española e americana baixo o pseudónimo Esperanza. Publicou Horas de inspiración (1867), Cuadros sociales o pequeñas novelas (1878) e Crepusculares (1894).

REXIÓNS

Rexión histórica da Italia setentrional que, xunto coa Liguria, formou unha provincia romana ata o s IV. A súa denominación derivou da Via Aemilia, construída no 187 a C baixo o consulado de Marco Emilio Lepido, que conquistou a rexión. Trala caída do Imperio Romano foi sometida polos lombardos. A rexión situada ao L de Panaro pasou a depender do exarcado de Ravenna dende o 568 e máis tarde Pipino outorgoulla á Igrexa. A doazón converteuse en definitiva con Otón. Na Idade Media, o poder político fragmentouse en estados e señoríos, entre outros, os ducados de Parma, Piacenza, Modena, Reggio e Ferrara e os Estados Pontificios. No s XVIII a rexión dividiuse e Parma e Piacenza sometéronse á autoridade dos Borbóns españois. Conquistada por Napoleón I (1796), constituíu a República Emiliana, pero o Congreso de Viena (1815) desmembrouna. Reunificada baixo L. Farini (1859), anexionouse ao Reino de Italia o 18 de marzo de 1860. Como rexión administrativa unida á Romaña constitúe a Emilia-Romaña.

REXIÓNS

Rexión de Italia setentrional que comprende as provincias de Boloña, Ferrara, Forlì-Cesana, Modena, Parma, Piacenza, Ravenna, Rimini e a rexión da Emilia (22.124 km2; 3.902.411 h [estim 2000]). É a fusión das antigas rexións da Emilia e a Romaña. A capital é Boloña. Sitúase ao S do río Po e limita ao N con Lombardia e Veneto, co Piemonte ao O, coa Toscana e as Marcas ao S e co Mar Adriático ao L. Morfoloxicamente, o territorio está constituído pola vertente oriental dos Apeninos toscanos; ao seu pé está a chaira aluvial do Po. O poboamento é disperso e acumúlase ao longo da antiga Via Aemilia. Máis da metade da poboación dedícase á agricultura e á gandería, base da súa economía. Os principais recursos minerais son o petróleo, o xofre, a turba e o cemento. Na industria destaca a produción de electricidade, a mecánica de precisión e o sector conserveiro. O turismo e a pesca son tamén importantes fontes económicas.

1. Relativo ou pertencente a Emilia, aos seus habitantes ou á súa lingua.

2. Natural ou habitante de Emilia.

3. Dialecto italiano setentrional, galoitaliano, que se fala na rexión de Emilia, Italia.

PERSOEIRO

Emperador romano (252-254). Gobernador de Mesia, despois de vencer os godos, as súas lexións nomeárono emperador a cambio dunha indemnización (252). En febreiro de 254 derrotou a Treboniano Galo en Terni e o Senado recoñeceuno, pero os seus soldados asasinárono ao non cumprir o acordo.

PERSOEIRO

Xeneral e político romano, fillo adoptivo de Publio Cornelio Escipión Africano. Abandonou o partido dos Escipións para unirse ao dos patricios. Participou na Terceira Guerra Púnica como tribuno militar e, tralo seu nomeamento como cónsul, dirixiu o ataque definitivo contra Cartago para destruíla (146 a C). Organizou a provincia romana do Norte de África. Elixido de novo cónsul (134 a C), foi enviado a Hispania trala desfeita do cónsul Caio Hostilio Mancino no cerco de Numancia. Cercou a cidade (134 a C-133 a C) e, despois de rendela pola fame, arrasouna e pacificou a Meseta. Á súa volta a Roma, enfrontouse cos membros do partido popular pola lei agraria e foi asasinado. Formou ao seu redor un grupo, no que se incluían Polibio e Terencio, que difundiu a cultura grega en Roma. Recibiu os apelativos de Segundo Africano, trala vitoria sobre Cartago, e Numantino, pola súa vitoria en Hispania (132 a C).

GALICIA

Escritora. Promotora de numerosos premios literarios para escolares, publicou, entre outras obras, as narracións As travesuras de Felipiño (1979), La historia del Apóstol (1972), Vigo, Bayona y sus rutas (1976), Ponteareas y el Condado en la historia (1980), Bayona la Real y su parador (1984), Aventura e primavera. Continuación de Felipiño o traveso (1986) e A miña fala (1988); e os poemarios Airiños do meu lugar (1963), Monterreal (1965), A la sombra de Monterreal (1966), Santiago en la leyenda (1971) e O Nadal e os Reis Magos (1981).

PERSOEIRO

Xeneral e político romano, fillo de Fabio Máximo Verrugoso. Participou na Batalla de Cannas como tribuno. Elixido cónsul no 213 a C, recuperou Arpi das mans de Aníbal. No 203 a C foi nomeado augur.

GALICIA

Pintora. Licenciouse en Belas Artes (1985). Realizou a súa primeira exposición individual en 1985 e participou, entre outras mostras colectivas, en Artistas Galegas Alecrín (Vigo, 1987), Imaxes a carón da aula (1990-1991) e no Certame de Artes Plásticas de Tui (1992 e 1993). Ilustrou Los lentos versos del Leteo (1989) de P. P. Gutiérrez. Recibiu o Primeiro Premio de Arte Xoven Galego de El Corte Inglés (Vigo, 1987).

PERSOEIRO

Político e avogado chileno. Militou no partido liberal democrático e foi deputado e ministro de Xustiza, Instrución Pública e de Interior durante a presidencia de Pedro Montt (1907-1910). Ocupou a presidencia da República entre 1925 e 1927. Foi embaixador en España, Arxentina e Perú.

GALICIA

Político. Licenciado en Dereito pola Universidade de Santiago de Compostela, exerceu como avogado e liderou o Partido Republicano Federal en Pontevedra. Redactor de La Unión Republicana de Pontevedra, foi nomeado correspondente do xornal El País e en 1903 dirixiu o diario republicano vigués La Justicia. Despois de coñecer a A. Lerroux en 1904, seguiuno a Barcelona, onde se instalou en 1906 e onde destacou polas campañas contra Solidaritat Catalana que fixo desde El Progreso, que el mesmo dirixía. Cando A. Lerroux marchou de España, quedou como cabeza do lerrouxismo liderando o Partido Republicano Radical. Elixido concelleiro en Barcelona (1909), foi encarcerado tralos acontecementos da Semana Tráxica (1909) e despois defendeu a algúns dos implicados máis destacados. Deputado a Cortes (1910), intentou fusionar o Partido Radical e a Unió Federal Nacionalista Republicana para constituír unha alternativa aos rexionalistas cataláns (1914). Estivo detido trala...

PERSOEIRO

Directora teatral. Entre 1980 e 1997 coordinou o Taller de Teatro Clámide, co que realizou un importante labor de animación e divulgación teatral en Vilagarcía de Arousa e a súa comarca.