"Erosa" (Contén)

1. Apelido de orixe toponímica que ten a mesma orixe ca os apelidos galegos Edrosa e Edroso. Os topónimos homónimos son abundanciais e remiten á voz común “hedra”, derivada do latín hedera. Atéstase no s XV: “Fernando de Erosa” (doc ano 1402 en Emilio Duro Peña, Catálogo de los documentos privados en pergamino del Archivo de la Catedral de Orense (888-1554), 1973, p 255).

2. Liñaxe que trae como armas un serafín coroado de tres ramas e, saíndo das súas puntas, unha rosa cada unha. Outra variante trae campo de ouro e bordo azul con oito luneis de prata.

GALICIA

Pintor e escultor. Membro dunha familia de artistas, pintou, entre outros, o retablo da confraría de Ánimas de Arzúa e as súas imaxes de Nosa Señora das Dores, san Francisco, santa Catarina e santa Bárbara.

1. Causar esclerose.

2. Endurecerse a causa dunha esclerose.

1. Relativo ou pertencente aos eterosauros.

2. Réptil da suborde dos eterosauros.

3. Suborde de réptiles herbívoros, da orde dos tecodontos, caracterizados por presentar o corpo groso e a osamenta pesada. Foron propios do triásico e viviron nas actuais Europa e América. O xénero máis significativo é Stagonolepis.

1. Relativo ou pertencente aos pterosauros.

2. Réptil da orde dos pterosauros.

3. Orde de réptiles diápsidos, da superclase dos arcosauros, caracterizados polo feito de presentar unhas ás membranosas suxeitadas por un só dedo e ósos ocos e con aberturas nos extremos. Estas modificacións corporais permitíanlles voar. Viviron no Xurásico e no Cretáceo.

1. Relativo ou pertencente ao soro e ao sangue.

2. Que contén soro e sangue á vez.