"ILG" (Contén)

Construción nobre situada en Santa María de Donramiro (Lalín). Foi edificada no s XVI e reformouse no XVIII. Ten planta rectangular e dous pisos. A solaina cuberta eríxese sobre piares e percorre o lateral do edificio; accédese a ela por medio dunha escaleira exterior. A portada principal está formada por un arco de medio punto e conserva un brasón que alude ás familias Suárez de Deza, López de Lemos e Salgado.

fental.

Liñaxe que trae por armas, en campo de azul, unha aspa de ouro.

Fundación sen ánimo de lucro, con sede en Pontevedra, que se constituíu o 24 de decembro de 1983. Entre os seus obxectivos incluíronse a estimulación e o favorecemento da cultura e os seus valores tradicionais dentro do espírito do humanismo cristián.

Situada sobre o río Miño en Filgueira (Crecente). Trátase dunha ponte do s XIX, con sete vans, un deles metálico, con arcos de medio punto. Pertence á estrada que une Xinzo de Limia e A Cañiza.

Liñaxe que trae por armas, en campo de prata, un menguante axadrezado de prata e sable, acompañado de tres flores de lis de azul e, na punta do escudo, unha faixa axadrezada, tamén de prata e sable.

Construción situada en Donramiro (Silleda). Ten planta rectangular, con gardapós e vans rectangulares en tres das súas fachadas, e dous pisos. Conserva unha galería con escaleira frontal no centro. Na fachada principal destaca a porta de arco de medio punto con escudos dos Suárez de Deza e Salgado.

Composición épica mesopotámica, contida en doce táboas. Coñecida a través dunha recensión asiria (s VIII a C), conta a historia de Gilgameš (s XXVII a C), rei lendario de Uruk (Babilonia). Empeza cunha introdución de tipo histórico e desenvólvese en catro episodios; no terceiro deles, o heroe, aterrorizado pola morte do seu amigo Enkidu, inicia a busca da immortalidade, que finalmente perderá.

Instituto da Lingua Galega.

Froito en balaustia da milgrandeira, esférico e algo deprimido, coa cuberta dura e grosa, de cor vermella ou amarelada que está constituído por numerosas sementes zumarentas, separadas por tabiques membranosos. É comestible e presenta un sabor agridoce.

Árbore ou arbusto caducifolio, de entre 2-6 m de altura, de cor parda agrisada que presenta a codia escamosa e as ramas espiñentas. As follas son simples, opostas, oblongas ou oval-lanceoladas, algo coriáceas e de cor verde e as flores son de gran tamaño e de cor vermella ou branca con forma de campá, solitarias ou reunidas en grupos. Florece entre maio e xullo e o froito, a milgranda, madura entre setembro ou outubro. É orixinaria da zona que vai desde os Balcáns ata o Himalaia.

monoglicérido.