"Isaac" (Contén)

PERSOEIRO

Pianista e compositor catalán. Neno prodixio, aos 8 anos xa dera concertos en moitas cidades españolas. En 1872 foi á Arxentina, ao Brasil, a Porto Rico e a Cuba e no 1875 aos EE UU. Estudiou en Leipzig, foi alumno de Liszt en Budapest (1878) e acadou unha bolsa do Conservatorio Real de Bruxelas (1879). En Barcelona, estudiou con Felipe Pedrell (1883) e deu concertos con motivo da Exposición Universal do 1888. En París (1893), fíxose amigo de Fauré, Vicent de Indy, Debussy e Dukas. Andalucía foi para el fecunda fonte de inspiración. A súa obra de maior interese é, se cadra, a pianística, que culmina con Ibèria (1906-1909), compilación de doce pezas repartidas en catro cadernos. Salientan tamén Rapsòdia espanyola e Records de viatge. Cómpre citar no campo sinfónico Capricho cubano e Catalònia (1899). Tamén compuxo óperas (Pepita Jiménez, 1896) e melodías.

PERSOEIRO

Filólogo e profesor. Prolífico estudoso da cultura e lingua galega. Realizou estudos eclesiásticos no mosteiro de Oseira, que abandonou en 1960 ao ser expulsado xunto a outros compañeiros acusados de galeguismo e de querer fundar unha congregación independente. Como consecuencia, saíu de Galicia e viaxou por Francia, Alemaña e residiu en Navarra, Madrid e Lisboa. A finais de 1984 volve definitivamente a Galicia.
Licenciado en Filosofía pola Universidade de Comillas (1973), Filosofía e Letras pola Universidade Complutense de Madrid (1975), Filoloxía Románica (1978), obtivo o grao de Diplomado en Cultura e Lingua Portuguesa pola Universidade de Lisboa (1976). Traballou na Universidade de Vigo (1990-1994) como profesor de Didáctica da Lingua e Literatura Galega. No 1998 presentou e súa tese de doutoramento A fala dos Concelhos de Trasmirás e Qualedro.
Exerceu como...

PERSOEIRO

Científico e escritor norteamericano de orixe rusa. No 1939 comezou a publicar, con afán de divulgación científica, novelas e contos de ciencia ficción que obtiveron inmediatamente un éxito enorme. Foi un autor prolífico de obras biográficas e de carácter histórico, das que sobresaen, entre otras I, Robot (1950), The Human Body (1963), Guide to de Bible (1968), The Gods Themselves (1973), The Ends of the Earth (1975), Mars, the Red Planet (1977), In the Beginning (1981), Counting de Eons (1983) e The Robots of Dawn (1983).

PERSOEIRO

Inventor. Fabricou o primeiro canón de bronce nos EE UU. En 1839 obtivo a patente dunha chumaceira que incluía a fórmula dunha aliaxe como metal antifricción para recubrir estas pezas, coñecido como metal de Babbitt.

PERSOEIRO

Inventor. Fabricou o primeiro canón de bronce nos EE UU. En 1839 obtivo a patente dunha chumaceira que incluía a fórmula dunha aliaxe como metal antifricción para recubrir estas pezas, coñecido como metal de Babbitt.

PERSOEIRO

Escritor ucraíno, de orixe xudía. Describiu a vida da pequena burguesía xudía e episodios da revolución e da guerra civil. Entre as súas obras destacan: Sol (O sal, 1923) ou Odesskije rasskazy (Contos de Odessa, 1931). Mestre da narración curta, pasou dun estilo preciosista e romántico a outro máis preciso e axustado. Tamén escribiu teatro.

PERSOEIRO

Escritor ucraíno, de orixe xudía. Describiu a vida da pequena burguesía xudía e episodios da revolución e da guerra civil. Entre as súas obras destacan: Sol (O sal, 1923) ou Odesskije rasskazy (Contos de Odessa, 1931). Mestre da narración curta, pasou dun estilo preciosista e romántico a outro máis preciso e axustado. Tamén escribiu teatro.

PERSOEIRO

Matemático e teólogo. Profesor en Cambridge, cedeulle o lugar ao seu discípulo Newton. Fundou a biblioteca do Trinity College. Fixo importantes achegas ao cálculo infinitesimal e á xeometría. De polémica relixiosa é a súa obra Tretise on the Pope’s Supremacy (1680).

PERSOEIRO

Líder sionista e político israelí. No ano 1905 foi enviado a Siberia por axudar os xudeus perseguidos en Rusia, de onde fuxiu a Palestina en 1907. En 1915 foi expulsado polas autoridades turcas e emigrou aos EE UU, dende onde volveu a Palestina, baixo o mandato británico. Participou na creación de Histadrut (Federación Xeral do Traballo) e do Mapai (Partido Unido dos Traballadores), ao que representou no parlamento israelí en 1949. Foi Presidente da República entre 1952 e 1963.

PERSOEIRO

Poeta. Superficial e refinado, é autor de poemas, traxedias e letras de ballets que escribiu, coa axuda de Lully e doutros compositores, para os reis Luís XIII e Luís XIV. Foi famoso o seu Sonnet d’Uranie (Soneto de Uranio, 1650).

PERSOEIRO

Botánico suízo. Foi un dos representantes máis importantes da escola neolinneana mediterránea e un dos principais promotores do código de nomenclatura botánica. Son moi importantes as súas achegas á florística mediterránea, especialmente a continuación de Flore des Alpes Maritimes, iniciada por B. Burnat.

PERSOEIRO

Humanista protestante. Foi bibliotecario real na corte de Enrique IV en París. En 1610 estableceuse en Inglaterra, protexido por Xaime I, que o utilizou como panfletario relixioso, especialmente contra os xesuítas. Editou libros de diversos autores gregos e latinos como Aristóteles ou Teócrito.

PERSOEIRO

Político e avogado francés. Coñecido como Adolphe Crémieux, foi elixido deputado en 1842 e adscribiuse ao grupo da extrema esquerda. Participou na revolución de 1848 e foi ministro de Xustiza do goberno provisional (1848-1849) e do goberno de Defensa Nacional (1870-1871). Foi un dos líderes do movemento xudeu en Francia, acadou o recoñecemento da cidadanía para os xudeus de Alxeria e contribuíu á fundación da Alianza Universal Israelita, da que foi presidente (1863-1880).

PERSOEIRO

Poeta. De orixe xudeu-portuguesa, era calvinista e antiliberal. Publicou Bezwaren tegen den geest der eeuw (Obxeccións contra o espírito do século, 1823) e De Chaos en het Licht (O caos e a luz, 1850).

PERSOEIRO

Xornalista, historiador e político polaco. Expulsado do Partido Comunista Polaco pola súa oposición ás directrices stanilistas, trasladouse a Londres en 1932. Entre as súas obras cómpre destacar Stalin, a Political Biography (Stalin, biografía política, 1949), a triloxía Trotsky (1954-1963) e Unfinished revolution (A revolución inconclusa, 1967).

GALICIA

Pintor, deseñador, debuxante, ceramista e escritor, fillo de Camilo Díaz Baliño. Naceu na casa da Tumbona, na rúa das Hortas, onde acudían moitos dos intelectuais e artistas galeguistas dos anos trinta. Colaborou na campaña en favor do Estatuto de 1936 coa realización de carteis, tres deles asinados co nome de Xalo (Galegos para conquerir a liberdade..., SI e Para arrematar cos caciques...) e outro como Isaac Díaz (Las dos simbolizan la Libertad). Tralo estalido da Guerra Civil e o asasinato do seu pai, tivo que refuxiarse na Coruña na casa do seu tío, o tamén pintor Indalecio Díaz Baliño. A causa destes feitos, a súa nai, Antonia Pardo Méndez, perdeu a consciencia e morreu en 1938. Na Coruña comezou a pintar e en 1937 ingresou na casa Bianchi, taller de pintura industrial. En 1939 realizou a súa primeira exposición na Asociación de Artistas da Coruña onde presentou retratos, un autorretrato e diversas obras entre as que destaca Campesiña...

PERSOEIRO

Historiador. Estudioso da economía na Antigüidade, foi autor, entre outras obras, de The ancient Greeks (1963), Democracy ancient and modern (1973) e Economy and society in ancient Greece (1981).

PERSOEIRO

Produtor e empresario cinematográfico. Cursou estudios como seminarista antes de emigrar a Bos Aires e foi alí onde coñeceu uns dos novos inventos do momento, o cinematógrafo. Regresou a Galicia para presentar o novidoso espectáculo. Deste xeito, converteuse nun dos primeiros exhibidores cinematográficos ambulantes que percorreron a xeografía galega. No ano 1908, Fraga estreouse como exhibidor cinematográfico na cidade de Santiago de Compostela, cun pavillón situado no Paseo da Ferradura que simultaneou con outro instalado na Alameda da cidade, que funcionou baixo o nome de Gran Cine Fraga. En Santiago arrendou tamén os locais do Recreo Artístico e o Salón Apolo no decurso dese mesmo ano. No novo complexo empresarial, Camilo Díaz Baliño dirixiu o Taller de Arte e Propaganda da Empresa Fraga. Nese tempo, Fraga consolidárase como o máis importante empresario do sector en Galicia. Entre 1914 e 1919 fíxose coa xestión dos principais locais vigueses, coruñeses, ourensáns, lugueses, pontevedreses...

PERSOEIRO

Físico. En 1990 recibiu o Premio Nobel de Física, xunto con H. W. Kendall e R. E. Taylor, polos experimentos que realizaron entre 1967 e 1973, que significaron a primeira comprobación experimental da existencia real dos quarks.