"Lendo" (Contén)

1. Relativo ou pertencente aos belendos.

2. Pobo celta que parece ter a súa orixe entre os indoeuropeos da cultura dos campos de furnas que, ao emigrar cara ao sur, nos comezos do último milenio a C, se estableceu no val baixo do Ariège (Occitania).

PERSOEIRO

Político e dirixente deportivo. Licenciouse en Dereito pola Universidade de Santiago de Compostela. Encabezou a candidatura do Partido Popular á corporación municipal da Coruña nas eleccións de 1987, 1991 e 1995, polo que foi concelleiro dende 1987 ata 1999. Foi vicepresidente e responsable da área de Cultura e Deportes da Deputación da Coruña (1987-1989), senador (1989-1993), deputado no Congreso (1993-1996) e presidente da Deputación da Coruña (1995-1999). A súa andaina como dirixente deportivo comezou aos quince anos ao fundar o C. F. Ural. Presidiu a Federación Coruñesa de Balonmán e dirixiu o Colexio Liceo-La Paz. Foi tamén presidente do H. C. Liceo, club que acadaría todos os títulos de hóckey a patíns dende 1982 ata os anos noventa: 3 Copas de Europa, 2 Recopas, 2 Copas da CERS e 4 Supercopas de Europa, ademais de 6 Ligas españolas e 8 Copas do Rei. En 1988 accedeu á presidencia do Real Club Deportivo de La Coruña. En 1990 foi designado Secretario Xeral de Deportes da Xunta de Galicia...

1. Brillo ou luz intensa.

2. Calidade do que é grande, luxoso ou magnífico.

3. Situación ou punto álxido que alcanza algo ou alguén.

PARROQUIA

Parroquia do concello da Laracha baixo a advocación de san Xián.

GALICIA

Historiador. Cronista oficial dos concellos de Betanzos, Miño e Paderne, foi fundador do Museo das Mariñas de Betanzos e director dos grupos Brinco Garelo e Danzas Gremiales de Betanzos. Publicou Betanzos y sus murallas (1966), Desde las nubes de la historia. Cien años de la historia de un monasterio (1967), Las danzas de Betanzos (1979), Betanzos de los Caballeros y sus Mariñas (1984), Miño: apuntes históricos y guía del municipio (1990) e Guía del Camino Inglés a Santiago (1997).

1. Relativo ou pertencente ao pobo pelendón.

2. Individuo do pobo pelendón.

3. Pobo céltico que parece ser orixinario dos belendos. Penetrou na Península Ibérica e estableceuse na conca do Douro. Dedicábanse á gandaría e foron progresivamente desprazados do seu territorio polo pobo arevaco.

PERSOEIRO

Filólogo e helenista alemán. Publicou traballos sobre a traxedia, a historia da filoloxía, a historia crítica dos textos e a métrica, a historia da lingua e a relixión gregas. Destacan os seus estudos sobre Homero (Homerische Untersuchungen, 1884; Ilias und Homer, 1916) e Safo (Sappho und Simonides, 1913).