"Llares" (Contén)

Mostrando 20 resultados de 29.

  • Liñaxe que leva como armas, en campo de azur, unha aguia da súa cor natural, enredada de ouro. Pode aparecer coa forma castelanizada Agujares

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Licenciado en Dereito pola Universidade Complutense de Madrid. Estudou piano, harmonía, contrapunto e fuga e composición no Real Conservatorio Superior de Música de Madrid. No 1971 entrou no mundo radiofónico, e dirixiu posteriormente Radio 3 e Radio 1, de RNE. Dende 1976 presentou o programa Clásicos Populares (Radio 1) do cal foi creador e director. Conferenciante e articulista, publicou en 1997 Clásicos Populares. La música clásica a través de sus genios. Recibiu o I Premio Internacional de Radio Jean Antoine Triomphe Varieté de Montecarlo e a Antena de Oro e o Tambor de Oro (Donostia).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Militar e político. Foi profesor de Matemáticas no Colexio Militar de Santiago de Compostela, mariscal de campo, deputado, senador e inspector de carabineiros. Escribiu Voto particular sobre la dotación de culto y clero; así mesmo, publicou o Discurso en sustentación del mismo voto (1840).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PARROQUIA

    Parroquia do concello de Guntín baixo a advocación de san Salvador.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Pintor. Formado na escola de Llotja de Barcelona e na Accademia di San Luca de Roma, en 1843 estableceuse en Madrid. Destacou como pintor romántico coas obras O Retrato da nena María Miquela de Despujol e o Rapto de Ganimedes.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PARROQUIA

    Parroquia do concello de Guntín baixo a advocación de santa María.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • IGREXAS

    Igrexa parroquial situada en Santa María de Ferreira de Pallares (Guntín). Pertenceu a un antigo mosteiro beneditino que recibiu tamén o nome de Santa María de Ferreira de Guntín. Adóitase afirmar que foi fundado no 909 polo conde Ero e a súa dona, a condesa Laura, como mosteiro dúplice, aínda que se coñece a súa existencia por unha doazón do 898 de dona Elvira. Posteriormente, foi restaurado como mosteiro de monxes beneditinos a finais do s XI ou principios do s XII e en 1557 frei Rodrigo de València e frei Pedro de Nájera anexionárono ao mosteiro de Samos, unión que confirmou nunha bula o Papa León X, e do que dependeu ata a exclaustración de 1835. O Rei Afonso VII acoutou os seus termos e durante os ss XII e XIII gozou da protección real, ademais de recibir un gran número de doazóns. Consérvase a igrexa románica de finais do s XII ou principios do s XIII, e segundo unha inscrición rematouse en 1226. Ten planta rectangular cunha soa nave, dividida en catro tramos, e ábsida semicircular....

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PARROQUIA

    Parroquia do concello de Guntín baixo a advocación de san Salvador.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Escritor. Traballou como crítico literario, tradutor, redactor, poeta e dramaturgo, e foi un impulsor da literatura hispánica nos países de fala inglesa, con especial atención á literatura galega. Dedicou diversos tratados a Valle-Inclán e das súas obras destacan El teatro de García Lorca (1963) e Ramón del Valle-Inclán (1972). Pertence á Academia Norteamericana de la Lengua Española e é Membro Correspondente de la Real Academia Española.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Liñaxe que trae por armas, en campo de goles, unha banda de prata, cargada dunha cadea de azul e acompañada no alto dunha coroa real de ouro, e no baixo, dun león rampante, de prata e bordo tamén de ouro.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Moeda de prata cuñada por Diocleciano, Constantino o Grande e Heraclio. Converteuse na moeda de prata bizantina e desapareceu no s XI.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Paleógrafo, historiador, latinista e bibliógrafo. A súa obra destacou polos estudos sobre diplomacia castelá, historia de Madrid, Canarias e América e tamén polos traballos sobre paleografía visigótica e hispano-americana. Escribiu Tratado de paleografía española (1929 e 1932).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Pintor. Comezou cultivando a pintura tradicional e evolucionou cara ao surrealismo a partir de 1948, influído por J. Torres García e J. Miró. Foi un dos fundadores do grupo El Paso e difundiu a arte moderna na súa comunidade de orixe. Realizou obras con imaxes abstractas en branco e negro ou negro e vermello. Pintou Animal de fondo (1963) e Antropofauna (1970).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Cultura prehistórica da Idade de Bronce ibérica (2500-1900 a C) que se desenvolveu en Santa Fe de Mondújar (Almería). Dos poboados destaca o xacemento de Los Millares, un dos máis representativos do megalitismo da Península Ibérica; está protexido por tres murallas datadas cara ao 2340 a C, e contén unha gran necrópole con máis de 100 tumbas. ; Foi declarado Ben de Interese Cultural en 1931.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • MONTES

    Monte situado na parroquia de Avión, no concello homónimo. O seu cumio acada os 601 m de altitude.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • MONTES

    Monte situado na parroquia de Santa Comba de Orizón (Castro de Rei). O seu cumio acada os 631 m de altitude.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Escritor. Recoñecido tradutor, en 1928 publicou o seu primeiro libro, Una tragèdia a Lil·liput, sátira da burguesía local. Coa Guerra Civil Española a súa obra fíxose máis realista, como en Cataclisme (1935), Oda a Barcelona (1936) e La fam (1938, Premio do Teatre Català de la Comèdia). Tamén é autor de Vacances pagades (1960, Premio Lletra d’Or 1961) e Quatre mil mots (1977). Recibiu o Premio Ausiàs Marc (1959), o Premi d’Honor de les Lletres Catalanes (1970) e o Premio Ciutat de Barcelona polo conxunto da súa obra (1979).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PARROQUIA

    Parroquia do concello de Vila de Cruces baixo a advocación de santa María.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Arciprestado da diocese de Lugo que comprende nove parroquias matrices e oito anexas, dos concellos de Guntín e Lugo.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Escritora e profesora. Formada na Universidade de Santiago de Compostela, completou os seus estudos en Lisboa. Colaborou nas publicacións Grial, Dorna, Nordés, Festa da palabra silenciada e A Nosa Terra, onde estudou a obra de R. Carballo Calero, Álvaro Cunqueiro, Rafael Dieste e Luís Seoane, entre outros, e participou das características propias da poesía galega da década de 1980, que se concreta nunha obra profunda e intimista. Publicou os libros de poesía Entre lusco e fusco (1980), con composicións de tipo social en que canta o amor ausente; Sétima soidade (1984, Premio de Poesía Esquío), en que analiza a comunicación, os aconteceres da vida cotiá e novamente a soidade; Livro das devoracións (1996) e Poemas (2000). Tamén publicou o libro de ensaio Rosas na sombra. A poesía de Luís Pimentel (1991) e participou nos volumes colectivos Palabra de muller (1992), Daquelas que cantan...

    VER O DETALLE DO TERMO