"Lourenzo" (Contén)

PERSOEIRO

Narrador. Publicou dous relatos en senllos volumes colectivos, “RATP”, premiado no VI Certame de Narracións Breves Modesto R. Figueiredo en 1980 e publicado en 1981, e “O tesouro de Petro Xesto”, accésit na VII edición do mesmo premio, editado en 1982.

IGREXAS

Igrexa parroquial situada en Sobrado. Foi construída ao redor de 1220 en estilo románico. Ten unha nave e unha ábsida de planta rectangular á que se engadiu a sancristía. Da obra medieval consérvase só o testeiro, o muro norte da ábsida, e o arco triunfal dobrado e apuntado.

PERSOEIRO

Político moderado. Dedicado desde moi novo á administración do Estado, foi oficial do ministerio e gobernador antes de ser elixido deputado polo distrito da Cañiza, cargo que ocupou en catro ocasións (1846-1859).

GALICIA

Historiador. Doutor en Xeografía e Historia pola Universidade de Santiago de Compostela, é profesor de historia (1993) e director do departamento de Historia Contemporánea (1997) da universidade compostelá. Foi coordinador, xunto con Ramón Villares, da edición da colección Clásicos Agrarios Galegos (15 vols, 1997). Colaborou en diversas revistas e destacan as súas obras La sociedad rural en la España contemporánea. Mercado y patrimonio (1996), en colaboración con X. L. Balboa López, Labregos con ciencia. Estado, sociedad e innovación tecnolóxica na agricultura galega, 1850-1939 (1992, Premio da Crítica 1993 e Premio Losada Diéguez 1993) e Terra e Progreso (2000). Membro do consello científico do Instituto Universitario de Investigacións e Desenvolvemento de Galicia (IDEGA).

GALICIA

Pintor. Protexido por Francisco de Moure, pintou, entre outros, o retablo da capela maior de Santa María de Melias (Pereiro de Aguiar, 1606).

IGREXAS

Igrexa parroquial situada no Saviñao. De construción románica, só conserva a ábsida de dous tramos: un rectangular, que se une á nave construída no s XVII, e outro semicircular dividido ao exterior en tres segmentos separados por catro semicolumnas pegadas, erixidas sobre plintos con garras, bases áticas e capiteis decorados. A bóveda da ábsida está cuberta con pinturas murais de finais do s XVI. Na casca absidal represéntase a Cristo como xuíz; no tramo recto hai escenas do xuízo e do martirio de san Lourenzo e unha representación do ceo estrelado co sol e a lúa.

PERSOEIRO

Xornalista e escritor. Dirixiu varios diarios conservadores en Ferrol e Lugo. Posteriormente, dirixiu El Compilador de Puerto Rico (1873) e El Progreso de Galicia (1881), da Coruña. Publicou as obras La escritura y la imprenta desde sus primeros tiempos (1867) e Justicia para Galicia y Asturias en la cuestión del ferrocarril del Noroeste y de Orense a Vigo (1874).

IGREXAS

Igrexa parroquial situada en Boqueixón. Construída no s IX, restaurouse posteriormente. Ten planta de nave única con capelas laterais e ábsida rectangular cuberta con bóveda de canón. No interior destaca o arco triunfal prerrománico. A fachada ten unha espadana dun só van no centro e remates piramidais nos extremos.

1. Termo do barallete ou xerga dos afiadores que corresponde á voz ‘sol’.

2. Termo do barallete ou xerga dos afiadores que corresponde á voz ‘lúa’.

GALICIA

Profesor e escritor. Alternou a narrativa para adultos coas súas creacións para o público infantil e xuvenil, e foi un innovador do relato breve. Das súas obras destacan Algúns outros (1991, finalista do II Premio Torrente Ballester), Da esfinxe (1992), O patadón (2001), Estanislao, príncipe de Sofrovia (2002) e Irmán do vento (Premio Merlín de Literatura Infantil 2003). O relato “O xardín onde repousa o vento” foi premiado no Certame de Narracións Breves Modesto R. Figueiredo. Como dramaturgo publicou Auto do Entroido (1995) e A Música da noite (2001, Premio Estornela da Fundación Xosé Neira Vilas).

PERSOEIRO

Actor, dramaturgo e ensaísta. Desenvolveu un labor docente na escola teatral Casahamlet. En 1965 fundou o grupo de Teatro Independente O Facho, e posteriormente puxo en marcha novas iniciativas como Teatro Circo (1969), a Escola Dramática Galega (1979), a Compañía Luís Seoane (1981) e Elsinor Teatro a principios da década de 1990. Dirixiu textos de diversos autores, con compañías como o CDG, Uvegá Teatro ou Os Quinquilláns, e dos seus espectáculos destacan Os vellos non deben de namorarse (1977), As criadas (1980), A casa dos afogados (1991), Electra (1994), Copenhague (1995), Últimas fasquías de setembro (2000) e Liturxia de Tebas (2003). Na creación dramática destacan as traducións do Woyzeck de Büchner e Quartett de Heiner Müller, e a publicación de Romaría ás covas do demo (1975), Viaxe ao país de Ningures (1977, II Premio de Teatro Infantil O Facho), Traxicomedia do vento de Tebas namorado dunha forca (1978, Premio Abrente), Todos os...

PERSOEIRO

Relixioso. Foi arcediago de Sisto II, quen lle confiou o tesouro da Igrexa, que distribuíu entre os pobres. Segundo a lenda morreu queimado nunha grella, baixo o imperio de Decio. Foi un dos santos máis antigos no culto hispánico (s V) e invócase contra as queimadelas. Na iconografía represéntase como un mozo novo, imberbe, de ampla tonsura monacal, que viste alba talar, dalmática diaconal e manípulo no brazo esquerdo. Como atributos leva a palma do martirio e o libro dos Evanxeos e como atributos persoais a grella ou un cofre. A súa festividade celébrase o 10 agosto.

IGREXAS

Igrexa parroquial situada na Estrada. Construída no s XII, foi reedificada en 1781. Ten unha soa nave, fachada moderna e conserva a ábsida semicircular orixinal románica. No seu interior destaca a bóveda de canón e no fondo da nave ten un Agnus Dei sobre o testeiro cunha cruz de palmas. Na parte L obsérvase o escudo da Santa Cruz.

IGREXAS

Igrexa parroquial situada na Guarda. Trátase dun templo con tres naves e varias capelas, reformado en diversas ocasións. Destaca na ábsida o brasón coas armas dos Ozores, Soutomaior, Castro e Pereira, tocado coa coroa real.

RIOS

Río de Canadá de 3.058 km de lonxitude. A conca comprende dúas partes diferenciadas: a serie consecutiva dos cinco Grandes Lagos (Superior, Huron, Michigan, Erie e Ontario), dos que o río é o emisario, e o val fluvial mesmo, desde a saída do lago Ontario ata a desembocadura no golfo de San Lourenzo, máis abaixo de Québec. O esteiro ten 570 km de lonxitude e unha anchura que vai desde os 25 km ata 110 km. No período 1954-1959 foi construída a vía marítima do San Lourenzo de 305 km, que permite salvar os 69 m de desnivel entre Montréal e o lago Ontario.