"Monterrei" (Contén)

Arciprestado da diocese de Ourense, que comprende os concellos de Monterrei e Oímbra. Conta cun total de 10 parroquias matrices e 5 anexas.

Denominación de Orixe creada pola Orde de 25 de novembro de 1994 da Consellería de Agricultura, Gandería e Montes e ratificada pola Orde do 19 de xaneiro de 1996 do ministerio de Agricultura, Pesca e Alimentación (1996). A zona amparada para a produción deste viño atópase ao sur da provincia de Ourense, constituída polas subzonas do val de Monterrei e a ladeira de Monterrei. As variedades de uva permitidas polo consello regulador son, como variedades preferentes para as brancas, o godello, a dona branca e a treixadura, e para as tintas a mencía e o bastardo; e como complementarias nos brancos as vides de palomino, e nos tintos as denominadas gran negro e Alicante ou garnacha tintoreira.

Primeiro obradoiro tipográfico que existiu en Galicia, que editou o Misal Auriense (1494, Rodrigo de la Pasera e Juan de Porras), primeira obra que se imprimiu alí. Cando faltou o apoio do conde de Monterrei os impresores marcharon, aínda que en 1496 se instalou outro obradoiro, o de Juan Gherlinc, impresor do Manual Bracarense. Aínda que non existe certeza absoluta, parece que tamén saíu desta imprenta a Relación de reliquias da Catedral de Santiago de Compostela (1495, Rodrigo de la Pasera) e a Bula de indulxencias aos confrades do Santísimo Cristo da Catedral de Ourense. Inocencio VIII. Roma, 20 de abril de 1487 (1496, Juan Gherlinc).

Construción situada en Monterrei. Ao igual que ocorreu coas terras de Monterrei, mantívose inicialmente baixo o señorío do mosteiro de San Salvador de Celanova. Adscrito á coroa desde o s XIV ata mediados do s XV, coa fundación do Condado de Monterrei (1474), pasou a mans desta familia. A súa situación, no alto dun outeiro, conferiulle unha grande importancia como enclave militar. O complexo estaba rodeado por un triplo recinto defensivo composto por unha muralla, unha contramuralla e un murallón. No primeiro recinto atopábanse a ermida, o castelo (finais do s XV), do que destaca a galería renacentista e as torres: a de homenaxe, con base cadrada e coroada por unha cornixa sostida por ménsulas, a torre das Damas (s XIV), de proporcións máis reducidas e contigua ao castelo, e á torre de Don Sancho (1482), a máis pequena das tres. Destaca a galería renacentista do castelo. A igrexa debeu ser construída a mediados do s XIV, en estilo gótico. Consta de nave única e ábsida rectangular e no seu...

Antiga construción situada en Monterrei. Ergueuse en 1555, posiblemente con traza renacentista e durante a segunda metade do s XVI chegou a ser un forte rival da Universidade de Santiago de Compostela.

Título nobiliario concedido polos Reis Católicos a Sancho Sánchez de Ulloa y de Monterroso en 1474, quen construíu a torre de Don Sancho no castelo de Monterrei. A II condesa de Monterrei foi Francisca de Zúñiga Ulloa, que llo deixou en herdanza ao seu fillo Alonso de Acevedo, III conde de Monterrei. Destacaron o IV conde, Xerome de Acevedo, nomeado embaixador de Filipe II no Concilio de Trento (1561) e o V conde, Gaspar de Acevedo, que apoiou a Filipe II na invasión de Portugal e participou na defensa da Coruña contra Francis Drake, ademais de ser vicerrei de Nueva España (1595-1603) e de Perú (1603-1606). A partir da VIII condesa de Monterrei, Catarina de Haro Guzmán, o condado converteuse nunha rama do ducado de Alba, ao casar a condesa cun dos membros da mesma, Francisco Álvarez de Toledo. O título osténtao María del Rosario Cayetana Fitz-James Stuart y Silva.

Juan Domingo de Zúñiga-Fonseca.