"Ruiz" (Contén)

GALICIA

Licenciada en Filoloxía Hispánica, realizou a súa memoria de licenciatura en 1986 sobre a lingua de Rosalía de Castro. Ten publicados estudios de crítica literaria no Anuario de Estudios Literarios Galegos e en Grial. Participou nos volumes colectivos Carles Riba e Galicia (1993), Comentarios de textos populares e de masas (1994) ou Luís Seoane. Día das Letras Galegas (1994). Fixo tamén as edicións Rosalía de Castro para nenos (1988), O catecismo do labrego e outros textos en prosa (1992), de Valentín Lamas Carvajal e Entrevistas con E. Blanco-Amor (1994).

PERSOEIRO

Narrador. Publicou dous relatos en senllos volumes colectivos, “RATP”, premiado no VI Certame de Narracións Breves Modesto R. Figueiredo en 1980 e publicado en 1981, e “O tesouro de Petro Xesto”, accésit na VII edición do mesmo premio, editado en 1982.

PERSOEIRO

Romanista italiano. Autor de traballos sobre historia das institucións do dereito romano considerados como importante autoridade na materia.

PERSOEIRO

Sindicalista. Militante da Confederación Nacional del Trabajo (CNT). Asentouse en Vigo en 1923 e, ao pouco de chegar, viuse implicado no conflito da construción e no estoupido dunha bomba na Casa do Pobo, feito polo que ingresou no cárcere. Durante a Segunda República traballou xunto aos boteiros do porto e no artellamento do Sindicato del Transporte Marítimo. Colaborou no voceiro da Confederación Rexional Galega (CRG), Solidaridad Obrera, e no xornal madrileño CNT. Escribiu Derivaciones y consecuencias del locaut pesquero de Vigo (1933), relato da folga dos mariñeiros da flota de altura, acontecida no segundo semestre de 1932.

PERSOEIRO

Atleta. Especializado en carreiras de medio fondo, proclamouse campión olímpico de 1.500 m nos Xogos de Barcelona 1992, e gañou a medalla de prata na mesma proba nos Xogos Olímpicos de Atlanta 1996, así como no Campionato do Mundo de Stuttgart 1994.

GALICIA

Pintora. Coñecida como María Corredoyra, iniciou a súa formación na Coruña con Félix Castro e Enrique Saborit. Participou en concursos e exposicións colectivas como a Exposición Rexional Galega de Santiago de Compostela (1909), na que recibiu a Medalla de Ouro polo conxunto da obra presentada, entre a que destaca A neta; nunha exposición en México (1910), en Bos Aires (1911) e na Exposición de Arte Galega celebrada no Centro Galego de Madrid (1912). En 1914 trasladouse a Madrid para ampliar a súa formación con Eduardo Chicharro (1914-1915) e con José María López Mezquita (1915-1916), ao tempo que recibiu clases teóricas de Joaquim Sorolla. Regresou a Galicia en 1916 e, ao ano seguinte, participou na Segunda Exposición de Arte Galega celebrada na Coruña con cadros figurativos entre os que destaca A galega dos cacharros. En 1922 realizou o seu primeiro cadro de interiores, Interior da igrexa das Capuchinas, presentado á Exposición de Arte Galega de Ferrol....

PERSOEIRO

Xornalista, escritor e editor. Estudiou xornalismo e historia na Universidad de la Laguna e comezou a escribir na prensa aos trece anos no semanario Aire Libre. Membro do equipo fundacional de El País, foi o seu primeiro correspondente en Londres, xefe de Opinión e redactor xefe de Cultura. Así mesmo, coordinou proxectos do Grupo Prisa para 1992, o Proyecto Leonardo e a serie Europa América, publicada por El País Semanal e dirixida por John H. Elliot. Ademais, foi director da editorial Alfaguara, director de coordinación editorial do Grupo Prisa e director de comunicación do Grupo Santillana. Da súa produción destacan, entre outras obras: Edad de la memoria, Naranja, Retrato de humo, Cuchillo de arena, En la azotea, Serena, Exceso de equipaje, El peso de la fama, Una historia pendiente e Contra la sinceridad. Como novelista foi Premio Azorín con El sueño de Oslo...

PERSOEIRO

Enxeñeiro. Destacou polos seus estudos sobre a época ibérica e argárica. En 1946 descubriu e escavou o xacemento de El Cigarralejo (Murcia), onde creou un Museo Etnográfico en 1993.

PERSOEIRO

Cantante e actriz. Coñecida como Marujita Díaz, comezou no cine con películas, como La revoltosa (1949), El sueño de Andalucía (1950), Una cubana en España (1951), Peubla de las mujeres (1952), El pescador de coplas (1953) ou Pelusa (1960).

PERSOEIRO

Escritor venezolano. A súa narrativa inclúese no realismo máxico. Das súas obras destacan Valle hondo (1934), A orillas del sueño (Premio Nacional de Literatura, 1960), La dolida infancia de Perucho González (1966) e La dura tierra (1969).

PERSOEIRO

Bailadora e cantante. Coñecida como Lola Flores La Faraona, empezou a súa carreira musical no Teatro Villamarta da súa vila natal e seguidamente participou no filme Martingala (1940). En Madrid debutou no Teatro Fontalba co espectáculo La cabalgata e posteriormente formou parella con Manolo Caracol e estreou o espectáculo Zambra. En 1953 formou a súa propia compañía. Fixo célebres temas como El Lerele, Ay pena, penita, pena!, La guapa de Cádiz, La espinita ou Échale guindas al pavo, e participou nas películas La niña de la venta, La estrella de Sierra Morena, Maricruz, La Faraona, El embrujo, El asesino no está solo e María de la O.

GALICIA

Pintor. Durante a súa infancia viviu en diferentes cidades e en 1913 instalouse en Huelva, onde iniciou estudios de debuxo e pintura e realizou as primeiras exposicións. Instalouse en Madrid en 1916 e comezou estudios de pintura na Escuela de Bellas Artes de San Fernando baixo a tutela de Antonio Muñoz Degrain. Presentouse á Exposición Nacional de 1916 con cadros Luces e Cercanías de Madrid. En 1917 elixírono para formar parte da primeira exposición dos pensionados de El Paular. Conseguiu a bolsa de paisaxe e coñeceu a Armando Pin de la Tour, promotor barcelonés que organizou a súa primeira exposición nas Galerías Layetanas de Barcelona. Dos cadros desta época destaca Paisajes del Paular. Participou en numerosas convocatorias da Exposición Nacional de Bellas Artes e acadou sucesivos galardóns. A partir de 1923, e grazas a un dos premios acadados, comezou a ser valorado. En 1925 integrouse na Sociedade de Artistas Ibéricos, coa que participou na exposición do Palacio do Retiro. Esta integración...

PERSOEIRO

Enxeñeiro e político chileno. Presidente do Partido Demócrata Cristiano (1991), foi elixido presidente da República (1994-2000) pola Concentración de Partidos por la Democracia, coalición de democristiáns, socialistas e demócratas, cun programa baseado na reconciliación nacional. Opúxose ao procesamento en España do ex presidente Augusto Pinochet.

PERSOEIRO

Escritor e profesor. Desempeñou a cátedra de Retórica e Poética no Instituto de Lugo (1863-1873) e a de Literatura Latina e Española nas universidades de Valladolid e Santiago de Compostela (1876). Colaborador de La Ilustración Gallega y Asturiana e Galicia Humorística, publicou Ensayos críticos sobre filosofía, literatura e instrución pública españolas (1868) e Entretenimientos literarios (1879).

PERSOEIRO

Poeta. Amigo íntimo de Rubén Darío, pertenceu á Xeración do 98. A súa obra constitúe a versión lírica dos temas, da actitude espiritual e da consciencia dos homes que formaron a súa xeración. Estudiou na Institución Libre de Enseñanza, doutorouse en Letras en Madrid e foi catedrático de instituto de Francés. Republicano, exiliouse en xaneiro de 1939. Recibiu a influencia do modernismo hispanoamericano e adscribiuse a unha poesía falta de retórica, e de concepción máis intituitiva ca intelectual. Sistematizou a súa teoría poética cos seus alter ego Juan de Mairena, Abel Martín e outros personaxes apócrifos, identificados con poetas, preceptistas e filósofos. O seu espírito sobrio e austero axiña se identificou coa natureza castelá. Da súa produción destacan Soledades (1903), poemas de carácter modernista, nos que sobresae a emoción do momento e o sentido oculto do que lle rodea, e Campos de Castilla (1912), onde a consideración poética da paisaxe...

PERSOEIRO

Poeta. Formado na Institución Libre de Enseñanza, na súa estadía en París asimilou elementos simbolistas. As súas primeiras composicións reflectiron o seu interese polo modernismo, abandonado posteriormente, e recuperado en Phoenix (1936). Utilizou unha linguaxe coloquial con raíces no modernismo e no folclore. Destacan as súas obras Alma (1900), de carácter modernista, e Alma, museo y cantares (1907), onde presenta aspectos máis persoais, de ruptura co modernismo e co simbolismo. Sobresaen tamén El mal poema (1909), Cante hondo (1912) e Sevilla y otros poemas (1920). Escribiu obras de teatro co seu irmán, das que sobresaen La Lola se va a los Puertos (1929) e La duquesa de Benamejí (1930). Presenta tamén dúas composicións de temática galega “Evocación“ e “Sinfonía gallega”. Foi membro da Real Academia Española.

PERSOEIRO

Escritor e político. Coñecido como El abate Marchena, recibiu as ordes menores en Sevilla e escribiu Aviso al pueblo español, en que convidaba os seus concidadáns a unirse á Revolución Francesa. Formou parte dun comité español encargado de introducir as ideas republicanas no Estado español. Xosé Bonaparte nomeouno director de La Gaceta e arquiveiro do Ministerio do Interior. En 1820 foi expulsado de Sevilla polas súas ideas extremistas.

PERSOEIRO

Escritor. Coñecido como Azorín, en 1896 estableceuse en Madrid, onde se converteu nunha das primeiras figuras da Xeración do 98. Publicou numerosos artigos en El País, El Imparcial, El Progreso, Madrid Cómico, El Globo e ABC. Na súa xuventude decantouse polo anarquismo, aínda que posteriormente foi colaborador na quenda política da Restauración e subsecretario de Instrución Pública en 1917 e 1919. A súa obra destaca pola tenrura, o detallismo, a busca do tempo perdido e por unha pincelada plástica e crítica. A melancolía por uns pobos en decadencia foi o que o levou cara a unha idealización de Castela e o seu espírito austero. Publicou La crítica literaria en España (1893), El alma castellana (1900), onde iniciou o culto a Castela e aos clásicos casteláns, Diario de un enfermo (1901), La voluntad (1902), Antonio Azorín (1903), Las confesiones de un pequeño filósofo (1904),...

GALICIA

Escritor. Licenciouse en Bioloxía na Universidade de Santiago de Compostela (1978). Ligado desde a súa adolescencia á poesía, a partir de 1988 dedicouse á escrita de relatos e novelas para adultos. Co tempo especializouse en literatura de tradición oral e colaborou con Antonio Reigosa e Xoán R. Cuba. Froito desa colaboración tirou do prelo Contos marabillosos (1998 e 1999), Dicionario dos seres míticos galegos (1999), Contos de maxia (2000), Pequena mitoloxía de Galicia (2001), Contos fantásticos (2001), Contos colorados (2001), Contos de animais (2001), Cando os animais falaban: cen historias daquel tempo (2002), Contos de encantamento (2002) e Contos prodixiosos (2004). No campo da literatura infantil destacan Lúa e os nubeiros (2000), O coello Federico (2000) e Feitizo (2002). Preocupado por unha narración clara e sinxela para o lector, onde os elementos fantásticos se integran con naturalidade no cotián, das súas novelas e libros de relatos cómpre salientar Historia dun paraguas azul...