"Teba" (Contén)

PERSOEIRO

Escritor xesuíta interesado pola música e a estética en xeral. Foi autor, entre outras obras, de Le rivoluzioni del teatro musicale, dalla sua origine fino al presente (A revolución do teatro musical, dende a súa orixe ata o presente, 1783), obra de fonda repercusión en Europa, na que exalta o drama musical metastasiano contrapoñéndoo ao melodrama vixente na época. Outra obra súa foi Investigaciones filosóficas sobre la belleza ideal considerada como objeto de todas las artes de imitación (1789), na que defende que a arte imita á natureza, pero non a copia.

FILOSOFOS

Filósofo grego. Discípulo de Dióxenes o Cínico, defendeu a ironía e os puntos de vista cínicos. Entre outras obras, foi autor de Sobre os impulsos e Protréptico.

PERSOEIRO

Arquitecto. Formouse na Escuela de Arquitectura de Madrid. Colaborou con Carlos Arniches (1924-1936) e en 1928 acadaron o premio do concurso do Patronato Oficial de Turismo e construíron unha ducia de hoteis. Entre as súas obras destacan os edificios denominados Altos del Hipódromo, da rúa Serrano de Madrid (1930), e a sala de conferencias e as bibliotecas da Residencia de Estudiantes (1932-1933). En 1936 exiliouse a Cuba, onde combinou formas tradicionais con elementos de vangarda. Entre as súas obras cubanas destaca o edificio FOCSA (1953-1956) en La Habana. Dende 1960 exerceu como docente na facultade de Arquitectura da Cornell University en Ithaca.

PERSOEIRO

Poeta, teórico social e político. Considerado o introdutor do romanticismo, influíu sobre a Xeración do 37. Residiu en París e, ao seu regreso a Bos Aires, publicou os seus primeiros versos de forma anónima. Posteriormente, implicouse nun intento fallido de derrocar o réxime de Juan Manuel de Rosas e exiliouse en Montevideo. Da súa produción destacan Elvira, o la novia del Plata (1832), Los consuelos (1834), Rimas (1837), La guitarra (1842) e Manual de enseñanza moral (1846).

PERSOEIRO

Avogado, político e xornalista. Interveu na redacción da Constitución de 1845, antes de ser nomeado ministro de Fomento e ministro interino de Mariña. Acusado de malversación de fondos exiliouse (1854-1856) en Francia. Afonso XII nomeouno ministro en Lisboa e, posteriormente, presidente do Consello de Estado. Fundou o xornal monárquico El Eco de la Nación e colaborou en El Correo Nacional, El Español e El Heraldo.

NUCLEOS

Núcleo urbano que constitúe un partido provincial do Gran Bos Aires, Arxentina, situado no límite S da capital (276.017 h [1991]).

PERSOEIRO

Político e xornalista, fillo de Agustín Esteban Collantes. Membro do Partido Conservador, foi subsecretario da presidencia e ministro de Instrución Pública (1920-1921). Fundou a publicación La integridad de la patria (1878) e publicou La libertad de imprenta en España (1869).

GALICIA

Profesor. Licenciouse en Filoloxía Románica na Universidade de Santiago de Compostela. Profesor de lingua e literatura galega de ensino medio e ensino universitario, foi membro fundador e primeiro presidente da Asociación Sócio-Pedagóxica Galega e membro fundador e secretario do MRP Instituto Galego Socio-Pedagoxía. Cómpre destacar as súas publicacións Didáctica da Lingua e Literatura Galega (1986) e O vocabulario galego-castelán no ensino en Galicia. Unha aproximación sociolingüística (1997).

PERSOEIRO

Escritor e político. Formado en Leis e Humanidades na Universidad de Granada, foi catédratico de grego nesta universidade (1819) antes de trasladarse en 1822 a Málaga para exercer como profesor de retórica no seminario. Seguidor dos liberais, viuse obrigado a fuxir a Xibraltar en 1824. Foi nomeado profesor de árabe do Ateneo de Madrid (1837) e fundou en Sevilla o Museo de Escultura e Pintura e a Biblioteca Provincial (1838). Elixido deputado por Ourense (1844-1846), foi ministro togado do Tribunal Supremo de Guerra e Mariña (1847). Desde 1849 foi auditor do exército español destinado a Italia co fin de defender os Estados Pontificios, e desde 1853, senador vitalicio. Asinou os seus escritos costumistas co pseudónimo de El Solitario, e os seus artigos -publicados dende 1830 no Correo Literario y Mercantil e dende 1831 na revista Cartas Españolas (que fundou xunto con Mesonero Romanos)- compiláronse baixo o título Escenas andaluzas (1847). Ademais, publicou...

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de Salamanca, Castela e León, drenado polos ríos Huebra e Yeltes (1.594 h [1996]).

PERSOEIRO

Escultor. Activo en Valladolid, foi autor do retablo da igrexa de Santa María de Medina de Rioseco e do altar maior e do sepulcro do bispo Pedro de Gasca na igrexa da Magdalena de Valladolid. Non se conservan os retablos que fixo para o convento das Descalzas Reales de Madrid e para o mosteiro de Montserrat.

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de Toledo, Castela-A Mancha, situado no val de Cigüela, ao N da cidade de Alcázar de San Juan (4.935 h [2001]). A economía baséase na agricultura, na gandaría e nas industrias alimentarias de fariñas e augardente.

PERSOEIRO

Pintor barroco. Está considerado un dos máis destacados representantes de pintura relixiosa española. Orfo desde os nove anos, iniciou a súa formación cun parente da súa nai, Juan del Castillo. A pegada do seu mestre deixouse sentir especialmente na primeira etapa da súa pintura, caracterizada polo naturalismo (Virgen del Rosario con Santo Domingo, para o pazo arcebispal de Sevilla), pero tamén recibiu influencias de Roelas, Francisco de Herrera el Viejo e de Zurbarán, que se manifestaron no emprego do claroscuro e no modelado das figuras, aínda con certa rixidez (San Diego dando de comer a los pobres, 1646). O seu interese polos tipos populares exemplificouse nas series de galegas (Vieja hilando ou Gallegos en la ventana) e nos cadros de nenos (Niños comiendo melón y uvas (1650) ou Muchachos expulgándose), en que representaba rapaces humildes inmersos nunhas escenas cheas de ledicia e xovialidade, en que comezou a empregar contornos flexibles e volumes brandos. En 1656 pintou Visión de...

MONTES

Monte situado entre as parroquias de Correxais (Vilamartín de Valdeorras) e Santa María de Mones (Petín). O seu cumio acada os 900 m de altitude.

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de Valladolid, Castela e León, situado entre o Eresma e o Cega, ambos os dous afluentes do Douro (3.258 h [2001]). A agricultura e a explotación forestal son a base da súa economía.

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de Soria, Castela e León, regado polo río Duero (3.301 h [2001]). A economía baséase na agricultura e na gandaría. No s X foi escenario de varias batallas contra os musulmáns. Conserva as murallas e a ponte sobre o Duero.

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de Jaén, Andalucía, situado en Sierra Morena e delimitado ao S polo Guadalimar (4.745 h [2001]). Ten gandaría, agricultura e industrias derivadas.