"UEO" (Contén)

Relativo ou pertencente á lingua abkhazo-adigueo.

Grupo occidental das linguas caucásicas setentrionais. Comprende o adigueo, o kabardino e o cherkés, que poden agruparse baixo o antigo nome de circasiano; o abkhazo, coa variante abazí, e o ubikh. Estas linguas caracterízanse pola pobreza do seu sistema vocálico, dous ou tres fonemas, compensada pola riqueza do seu consonantismo.

Relativo ou pertencente a Adiguesia, aos seus habitantes ou á súa lingua.

Natural ou habitante de Adiguesia.

Pobo que habita na oblast autónoma de Adiguesia. Nas aproximacións que se fixeron no ano 1959 eran sobre 80.000 habitantes. É o nome autóctono do antigo pobo circasiano ou cherkés -polo que tamén é coñecido como circasiano occidental ou cherkés inferior, que, a raíz das guerras entre os imperios ruso e otomano do s XIX, foi obrigado a dispersarse fóra do seu territorio tradicional, por Rusia e Turquía.

Lingua caucásica do grupo noroccidental ou grupo abkhazo-adigueo, falada polos adigueos de Adiguesia e polos dispersados por Rusia e Turquía. O alfabeto foi creado no ano 1918. A partir dese momento foise desenvolvendo unha literatura escrita baseada tanto nas tradicións orais do país como na súa nova realidade social. Destacan literariamente o poeta nacional de Adiguesia, Cug Alievic Teucez, o novelista Tambot Magometovic Kerasev e o iniciador da poesía escrita, Akhmed Katkov.

Relativo ou pertencente a Acaia ou aos seus habitantes.

Natural ou habitante de Acaia.

Pobos que desenvolveron a civilización micénica. Semella corresponder a unha das etnias preponderantes entre as inmigracións indoeuropeas á península helénica posteriores ao 2000 a C. Semella que están relacionados cos pobos do mar citados nos xeroglíficos exipcios do s XII a C, así como as inscricións hititas, se ben cun significado pouco claro. Probablemente colonizaron a Eolia, na costa NO de Anatolia. Con posterioridade, só se consideran aqueas Tesalia e Acaia, no Peloponeso.

Lingua dórica de Acaia, no Peloponeso, e das colonias da Magna Grecia que substituíu ao aqueo antigo despois das invasións dóricas.

Grupo de dialectos gregos dóricos da época micénica, chamado tamén grupo arcádico-chipriota, do que se coñecen, por inscricións, o arcádico, o panfílico e o chipriota. O máis antigo de todos os dialectos coñecidos do grego común, presenta os trazos máis arcaicos da lingua grega.

Nos poemas homéricos, un dos termos máis usuais que designaba os gregos da chamada Idade Heroica.

1. Acción de medir un navío.

2. olume ou capacidade dun navío. Ten por función expresar a capacidade de aproveitamento comercial do navío e é moi importante dende o punto de vista fiscal. Pódese considerar o arqueo total ou tonelaxe de rexistro bruto (TRB), que é o volume dun navío comprendido entre o chan e a cuberta de arqueo máis o de todos os espacios pechados situados enriba desta cuberta, excluídos os tanques de lastre; ou ben o arqueo neto ou tonelaxe de rexistro neto (TRN), que se obtén ao restar ao anterior os espacios necesarios para os diferentes servicios do navío. Do arqueo total dependen o número de homes da dotación, as primas e as limitacións na construción, as limitacións ao mando e os dereitos de dique e carena. Do arqueo neto dependen as tarifas de practicaxe, os dereitos de porto, as estatísticas de navegación e os dereitos de paso polos canais de Suez e Panamá.

3. certificado de arqueo

   Documento en posesión do capitán do navío e entregado polas autoridades marítimas no que constan as principais características do navío: tonelaxe de rexistro bruto, tonelaxe de rexistro neto, espazo a descontar, etc.

Acción e efecto de arquearse algún obxecto ou de dar forma de arco a algunha cousa.

Inventario dos cartos e os valores existentes na caixa dunha casa de comercio, dunha corporación, etc.

Individuo do grupo das arqueobacterias.

Conxunto de bacterias que, polas súas características bioquímicas, cómpre considerar un grupo á parte das outras bacterias ou eubacterias. Morfoloxicamente parécense aos organismos procariotas pero polas súas características metabólicas e xenéticas únicas moitos autores considéranas un grupo particular, con categoría de reino. As secuencias de ARN ribosómico que presentan son moi diferentes das secuencias doutros procariotas (as eubacterias) ou das eucariotas. A este grupo pertencen as bacterias produtoras de metano (metanoxénicas), as halófilas estritas (halobacterias) e as termófilas estritas (termobacterias).

Ave da subclase dos arqueornitas.

Subclase de aves extintas do Xurásico tardío e principios do Cretácico á que pertence o xénero Archaeopteryx.

Relativo ou pertencente ao Arqueozoico.

Precámbrico.

Acción e efecto de bloquear.

Alteración fisiolóxica ou patolóxica que dificulta ou impide o funcionamento normal dunha estrutura ou dun corpo.

Operación militar dirixida a illar unha praza ou fortificación, impedindo que se comunique co exterior e que saian ou entren forzas (ou outros auxilios). Diferénciase do sitio en que non se emprenden accións ofensivas dedicadas a tomar a posición bloqueada.

Sistema de sinalización empregado nas liñas de ferocarril para impedir que dous trens, dúas máquinas, etc, que circulan por unha mesma vía entren en colisión. Os sistemas empregados actualmente son o telefónico, o CTC (Control de Tránsito Centralizado), o automático e o de control por ordenador. No bloqueo telefónico, antes de dar a un tren a saída dunha estación, cómpre preguntar por vía telefónica á seguinte se o pode recibir. O bloqueo CTC consiste en gobernar todos os sinais e as agullas dun tramo moi longo de vía dende un lugar único de mando. No bloqueo automático, o mesmo tren, ao entrar e saír dun sector, pecha e abre, respectivamente, o circuíto correspondente aos sinais luminosos. No bloqueo controlado por ordenador recíbese información da velocidade, da distancia do tren precedente e das indicacións das estacións que o ordenador transforma na velocidade máxima permitida.

En diferentes deportes, inmobilización da pelota ou dun golpe por parte dun xogador. Nalgúns deportes de equipo, obstrución regulamentaria que fai un xogador a un adversario, xeralmente para favorecer a un compañeiro de equipo. Nalgunhas artes marciais, acción de impedir que o adversario emprenda un ataque.

Operación pola que as forzas navais e, eventualmente, as aéreas e as terrestres dun estado, interceptan as comunicacións no territorio doutro estado. Dende o punto de vista xurídico, o bloqueo pode ser bélico ou pacífico. O bloqueo bélico tense que declarar por parte do estado belixerante, precisando os límites territoriais e temporais, e notificarse aos estados neutrais que terán que observalo mentres sexa efectivo. En caso de ruptura do bloqueo bélico, o país que o exercía ten o dereito de capturar os barcos infractores e capturar a carga. O bloqueo pacífico, chamado tamén bloqueo económico ou bloqueo económico internacional, adóptase como represalia en tempos de paz para impedir as relacións comerciais do país bloqueado con outros países. A súa licitude é discutida e non hai a obriga de respectalo por parte dos outros estados. En case todos os casos isto obedece a razóns políticas e ten como fin...

Acción do estado para limitar o crecemento dunha ou de diversas variables económicas mediante a conxelación ou a limitación dos seus aumentos. Utilízase en situacións graves e adoita formar parte de plans de estabilización de maior alcance. Dentro dos países de economía de mercado, a aplicación do bloqueo implica un forte grao de intervención estatal. As variables bloqueadas máis usuais son os prezos, os salarios, as rendas de capital, as importacións, etc. O levantamento do bloqueo pretende retornar ao mercado a súa capacidade, e adoita levarse a cabo de xeito gradual, para evitar alzas repentinas nos prezos. O bloqueo de prezos, que pode ser xeral ou limitarse a algúns bens, ten como finalidade a loita contra os procesos inflacionistas que minguan a capacidade adquisitiva dos consumidores. Pero, xunto co bloqueo de prezos, e coa mesma finalidade, limítanse as elevacións dos salarios. O bloqueo das rendas do capital obedece a razóns tanto económicas...

Nun tubo electrónico ou nun dispositivo semicondutor, estado de interrupción da corrente que se obtén ao aplicar unha polarización axeitada ao electrodo de control.

Emprego de pintura opaca sobre a superficie dun negativo (cun gran formato) para escurecer aqueles trazos non desexados na imaxe. Emprégase en fotografía comercial para illar un produto, resaltándoo. Á hora de positivalo, o resultado é un fondo completamente branco.

1. ...