"UVI" (Contén)

1. Dise do terreo formado por aluvións e dos fenómenos relacionados cos aluvións.

2. Serie de solos que teñen unha evolución no medio aéreo interrompida por achegas intermitentes orixinadas por inundación superficial.

1. Aumento importante da cantidade de auga dun río, regato ou lago.

2. Conxunto de sedimentos transportados e depositados por augas correntes. Os aluvións atópanse nos vales fluviais, deltas, esteiros, lagos e, en xeral, alí onde o poder de transporte da corrente decae a causa dunha diminución da velocidade ou do volume das augas. Están constituídos por arxilas, lama, area, grava, croios, etc, procedentes das rochas da conca fluvial, pero modificados a miúdo a causa do transporte. Os cursos de auga máis ou menos torrenciais depositan os materiais no punto de transición entre a vertente e a chaira, e dan orixe a un cono de dexección. Nos ríos, a medida que se establece un perfil de equilibrio, os aluvións estabilízanse e forman unha chaira aluvial ou de inundación. A medida que diminúe a velocidade ou o volume das augas, os primeiros en depositarse son os aluvións de medida máis grande; así adoita establecerse unha secuencia de materiais aluviais de medida decrecente tanto en sentido horizontal (no curso medio se depositan aluvións de medida máis grande...

3. Tipo de accesión natural dos bens inmobles que consiste no crecemento sucesivo e lento de terras producido nas leiras afíns ou ríos, como consecuencia da corrente das augas.

1. Matogueira especialmente mesta que impide ou dificulta o paso.

2. Terreo poboado de arbustos ou árbores novas.

3. Persoa dada ás faladurías ou críticas pouco fundamentadas.

1. Acougar ou sosegar a alteración do humor.

2. Abater o vento con forza os cereais.

PERSOEIRO

Cociñeiro. Fundador do primeiro gran restaurante de París entre 1782 e 1786 chamada   Gran Taberna de Londres. É autor do tratado de gastronomía L’art du cuisinier (A arte do cociñeiro, 1814).

PERSOEIRO

Enxeñeiro. Participou na loita pola separación entre Holanda e Bélxica. Estivo exiliado en Barcelona en 1835 e pouco tempo despois trasladouse a Mallorca. Fixo explotacións mineiras e dirixiu a desecación do prat de Sant Jordi (1846 - 1849). Foi membro do Ateneo Balear e publicou obras acerca de Mallorca como Reseña geognóstica de la isla de Mallorca (1852).

1. Planta herbácea bienal, de ata 120 cm de altura, pubescente, de follas pinnaticompostas con folíolos ovados e festonados, e de flores amarelas dispostas en umbelas compostas. Hai formas de cultivo (subespecie sativa), de talo anguloso, folíolos agudos e raíz axonomorfa, grosa e branca, empregadas como verdura e como forraxe. En Galicia tamén se poden atopar formas silvestres en lugares herbosos e camiños, que se caracterizan por ter o talo cilíndrico ou pouco anguloso e os folíolos obtusos.

2. Raíz carnosa e comestible da planta homónima. Ten forma alongada e polpa branca e cremosa. Emprégase, principalmente, na preparación de potaxes e sopas.

1. 1. Precipitación en forma de pingas de auga procedente das nubes. No complexo proceso de formación da chuvia resulta indispensable a presenza de núcleos de condensación para que a humidade contida na atmosfera se poida agrupar nas nubes e que a temperatura sexa inferior ao punto de rosada; así o tamaño das pingas pode superar o necesario para provocar a súa precipitación. O diámetro das pingas de chuvia é moi variable, entre 0,5 mm e 1,5 mm, e depende da velocidade das correntes ascendentes que teñen lugar no interior das nubes ou nas capas atmosféricas por debaixo destas. Cando as gotas teñen un diámetro inferior a 0,5 mm e son numerosas, a precipitación denomínase chuvisca. Unha chuvia deste tipo indica que as gotas se formaron nunha nube de altura considerable e que caen a través dunha capa de aire relativamente seco, de xeito que algunhas se evaporan e outras diminúen o seu diámetro durante a caída. Cando as gotas son moi grandes, de diámetro superior a 1,5 mm, e abundantes, como...

   2. chuvia ácida [port: chuva ácida; cast: lluvia ácida; ingl: acid rain]

      Precipitación de auga dun pH inferior a 4,5 (o pH normal da auga é 5,6) porque contén en disolución os ácidos sulfúricos e nítricos producidos pola combinación dos óxidos de xofre e nitróxeno desprendidos nos procesos industriais co vapor de auga atmosférico. Ten efectos altamente corrosivos e provoca un aumento fortísimo da acidez dos ríos e lagos e tamén dos solos, feito que implica unha fonda alteración da súa actividade biolóxica. A cuberta vexetal resulta especialmente sensible á súa acción e pode chegar ata a morte. A presenza na atmosfera deses compostos experimentou un incremento exponencial dende a primeira Revolución Industrial. Por mor da dinámica das masas de aire, os efectos da contaminación son perceptibles en lugares situados a moitos quilómetros dos centros emisores. Deste xeito, a xestión do problema converteuse nun problema global: na década de 1970 a comunidade científica tomou consciencia da dimensión do asunto e trasladouno á opinión pública e aos gobernos. Dende os...

   3. chuvia artificial

      Precipitación estimulada artificialmente mediante a proxección de neve carbónica, ioduro de prata e outras substancias na parte superior das nubes, de xeito que estes elementos actúen como núcleos de condensación. Os métodos utilizados precisan de condicións atmosféricas propicias e os resultados obtidos son discretos.

2. Feito de caer sobre alguén unha gran cantidade de algo. Ex: Unha chuvia de confeti caía enriba dos asistentes á festa. Unha chuvia de flashes cegaba os autores.

3. Aparición nun momento determinado de gran cantidade de estrelas fugaces nunha rexión concreta do ceo.

4. Descenso cara ao chan de po composto por partículas que se volveron radioactivas como consecuencia dunha explosión nuclear. Distínguese a chuvia local, que ten lugar xusto despois da explosión e nunha área máis ou menos achegada; e a chuvia mundial, que ten lugar logo de meses ou anos da explosión e abarca unha zona máis ampla e de localización imprevisible, aínda que cunha diminución da radioactividade notable.