"vita" (Contén)

Fenómeno hipotético de natureza similar á gravitación, pero de efecto contrario, que xurdiría da suposta existencia -aínda que non comprobada na práctica- de masas negativas e daría lugar a unha repulsión mutua entre os corpos de masa positiva e os de masa negativa.

Substancia de estrutura semellante ás vitaminas, pero de acción antagónica.

Estado morboso producido pola falla ou escaseza, nun organismo, dunha ou de varias vitaminas.

Entidade fundada en Barcelona en 1897 ao fusionarse a sociedade aseguradora La Previsión, fundada en 1880, e o Banco Vitalicio de Catalunya, creado en 1881. En 1991 pasou a formar parte do Holding Asegurador Central-Hispano-Generali.

Concepto da retórica clásica que supón a expresión concisa dunha idea prescindindo de elementos innecesarios. Nos estudios clásicos de retórica sublíñase a relación entre a brevidade estilística e a sutileza, considerándoa unha virtude do discurso, e recoméndase ao orador a súa aplicación adecuada para non incorrer na escuridade e na incomprensión. A obra de Baltasar Gracián considérase paradigma da brevidade como ideal estilístico.

Conxunto de fenómenos relacionados coa aparición de cavidades no interior dunha masa líquida en movemento, cando a presión acada valores suficientemente baixos. É un fenómeno nocivo que condiciona fortemente o deseño de todo elemento hidráulico e pode aparecer na aspiración das bombas, na evacuación das turbinas, nas hélices mariñas, nas comportas e válvulas, etc. Experimentalmente, obsérvase a interferencia de dous fenómenos: o desprendemento de gases disoltos e a vaporización do líquido, que caracteriza propiamente a cavitación e que se produce cando a presión local se iguala coa tensión de vapor.

Relativo ou pertencente ás cavidades.

Entidade xurídico-administrativa romana constituída por dous elementos claramente diferenciados: o núcleo urbano e o territorium. O primeiro correspóndese coa noción de cidade moderna, cunha importante concentración do artesanado, o comercio e os servicios públicos da comunidade. O segundo, o campo, proporcionaba os produtos agrícolas que necesita o consumo urbano. Ambos os dous compoñentes constituían unha unidade administrativa con economías complementarias, que caracterizaban a cidade pola residencia da maior parte dos propietarios de terras da civitas. Todos os seus habitantes se consideraban municipes e gozaban de idénticos dereitos, como beneficiarse periodicamente das distribucións gratuítas dos novos maxistrados da cidade (sportulationes) e compartir obrigas (munera) similares, sen ter en conta o lugar de residencia habitual. Durante o goberno monárquico romano, a civitas limitábase aos grupos máis acomodados dos residentes na...

Atlas urbano, obra de Georges Braun, con gravados de Jooris Hoefnagel, publicado en Colonia en 1572. Represéntanse diversas cidades da época cunha gran meticulosidade, como Adén, Barcelona e Sevilla.

Judeţ de Romanía (4.054 km2; 552.865 h [estim 1999]). A capital é Târgovisţe.

cidade de Deus, A.

Institución municipal romana dedicada ao control dos fondos públicos e á defensa xurídica dos habitantes da cidade, especialmente dos humildes, establecida por Valentiniano na segunda metade do s IV. Designábao o prefecto e formaba parte da curia municipal; así mesmo, integrouse na estrutura administrativa do Imperio Bizantino, pero co tempo converteuse nun novo órgano de opresión do pobo que desapareceu no s VIII. Foi coñecido tamén como defensor plebis.

Produción cinematográfica italiana realizada en 1960. Foi dirixida por Federico Fellini e interpretada por Marcello Mastroianni, Anita Ekberg, Anouk Aimée, Yvonne Furneaux, Alain Cuny e Nadia Gray. Este filme levantou unha forte polémica na súa época e chegou a estar prohibido en España durante máis de quince anos. O protagonista, un xornalista, é o fío condutor dunha serie de accións que se desenvolven no marco da cidade de Roma.