cocer

cocer

(

  1. v t

    Preparar un alimento mediante un proceso térmico, que produce unha modificación da textura física e da composición química por mor da calor e que o fai máis dixerible. Ao mesmo tempo desenvolve novos aromas e provoca unha diminución máis ou menos intensa do contido microbiano. Na tradición popular recóllense os seguintes refráns: “A quen coce e amasa non lle furtes a masa. Coza quen quixer, e amase quen souber. Deixa cocer o que non has comer. Duro de cocer e peor de roer. En cada casa cocen fabas, e na miña caldeiradas. O que coce e amasa, ben sabe as que pasa”.

    Ex: Hai que cocer o leite durante máis de dez minutos para que se poida consumir con tranquilidade.

    Confrontacións: ferver, ferver.
  2. v t

    Someter á acción do lume un alimento ou calquera outro obxecto de cerámica, porcelana, xeso ou arxila para que adquiran determinadas propiedades. Ex: Estiveron a cocer barro para pintalo despois. Coceu pan de millo para toda a semana.

    Ex: Estiveron a cocer barro para pintalo despois. Coceu pan de millo para toda a semana.

  3. v t

    Dixerir algo no estómago. Ex: Tanto touciño non cho coce o estómago.

    Ex: Tanto touciño non cho coce o estómago.

  4. v t

    Sentir malestar debido á calor excesiva. Ex: Os zapatos cerrados cocéronme os pés.

    Ex: Os zapatos cerrados cocéronme os pés.

  5. v i

    Sufrir un líquido unha fermentación.

    Ex: O viño coceu durante uns meses.

    Sinónimos: fermentar.
  6. v pron

    Sufrir unha calor intensa. Ex: Cocémonos de calor no coche do teu pai.

    Ex: Cocémonos de calor no coche do teu pai.

  7. v i e pron

    Prepararse un alimento. Ex: O polbo non coceu nada ben. Xa se coceu a sopa?

    Ex: O polbo non coceu nada ben. Xa se coceu a sopa?

  8. v i e pron

    Someterse á acción do lume un alimento ou un obxecto. Ex: A rosca coceu pouco porque o forno estaba frío. Onte cocéronse dúas fornadas de tarros.

    Ex: A rosca coceu pouco porque o forno estaba frío. Onte cocéronse dúas fornadas de tarros.

Refráns

  • Coza quen quixer e amase quen souber.
  • Duro de cocer e peor de roer.
  • O cocido ben cocido e o asado mal asado.
  • Ó enfornar tórcese, ás veces, o pan.
  • Verza ¿por que non coceches? -Porque non me remexeches / porque antes non me meteches.

Palabras veciñas

cocellería | cocemento | Cocentaina | cocer | cocerello | cocería | 1 cocha
Conxugar
VERBO cocer
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
cozo
coces
coce
cocemos
cocedes
cocen
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
cocía
cocías
cocía
cociamos
cociades
cocían
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
cocín
cociches
coceu
cocemos
cocestes
coceron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
cocera
coceras
cocera
coceramos
cocerades
coceran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
cocerei
cocerás
cocerá
coceremos
coceredes
cocerán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
cocería
cocerías
cocería
coceriamos
coceriades
cocerían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
coza
cozas
coza
cozamos
cozades
cozan
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
cocese
coceses
cocese
cocesemos
cocesedes
cocesen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
cocer
coceres
cocer
cocermos
cocerdes
coceren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
coce
-
-
cocede
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
cocer
coceres
cocer
cocermos
cocerdes
coceren
Xerundio cocendo
Participio cocido
cocida
cocidos
cocidas