cogombro

1. s m [PLANTA]

   Planta herbácea deitada, provista de gabiáns, hirsuta, de talos angulosos, follas orbiculares, ovais ou reniformes, flores douradas axilares e froitos en pepónide. Orixinaria do sur da India, cultívase dende moi antigo.

2. s m [BOT]

   Froito oblongo e verrugoso desta planta. É moi rico en auga e pouco en elementos nutritivos, aínda que contén grandes cantidades de vitaminas A e C. O tipo máis popular é o cogombro pequeno, que se consome xeralmente despois de conservarse en vinagre; é moi habitual nalgúns países occidentais, principalmente nos saxóns, en ensaladas, canapés e coas carnes frías. Outras preparacións habituais son os pickles, conservados -con outras hortalizas- en vinagre de cebada e os rollmops, arenques embebidos nunha salsa vinagreta. Emprégase na industria cosmética como ingrediente básico de cremas de beleza; o leite de cogombro ten efectos calmantes e suavizadores para a cute.

3. cogombro do demo [PLANTA]

   Planta herbácea vivaz, deitada, monoica, con flores unisexuais pentámeras, de cor amarelada. Os froitos, purgantes, son bagas oblongas, colgantes, de superficie áspera, que cando están maduras se desprenden do pedúnculo e proxectan violentamente as sementes que conteñen. Aparece de forma naturalizada en lugares areosos e pedregosos do noroeste de Galicia.

Formas incorrectas