2 coma
2 coma
(
-
s
f
[FÍS]
Aberración xeométrica que provoca que a imaxe dun obxecto puntual afastado do eixe óptico non sexa un punto, senón unha figura en forma de cometa. Débese ao feito de que, para os obxectos puntuais situados fóra do eixe, o aumento lateral varía coa altura da zona da lente atravesada polos raios. A condición de aplanetismo de Abbe suprime a coma.
-
s
f
[ASTRON]
Cabeleira dun cometa.
-
s
f
[BOT]
Grupo de follas ou de brácteas situadas no alto de certas inflorescencias e infrutescencias, como a do ananás.