confrontar

(< lat tardíoconfrontāre)

v t
Examinar dúas ou máis cousas para ver as súas semellanzas e diferencias.

Ex: Confronta as dúas oracións para saberes se teñen a mesma estrutura.
Sinónimos: comparar.
v t
Pór a dúas ou máis persoas unha fronte a outra, especialmente nun xuízo, co fin de comparar as dúas afirmacións.

Ex: Confrontaron as súas declaracións porque sabían que unha delas mentía.

Palabras veciñas

Conxugar

VERBO confrontar

Forma verbal: Infinitivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles confronto
confrontas
confronta
confrontamos
confrontades
confrontan

Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles confrontaba
confrontabas
confrontaba
confrontabamos
confrontabades
confrontaban

Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles confrontei
confrontaches
confrontou
confrontamos
confrontastes
confrontaron

Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles confrontara
confrontaras
confrontara
confrontaramos
confrontarades
confrontaran

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles confrontarei
confrontarás
confrontará
confrontaremos
confrontaredes
confrontarán

Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles confrontaría
confrontarías
confrontaría
confrontariamos
confrontariades
confrontarían

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles confronte
confrontes
confronte
confrontemos
confrontedes
confronten

Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles confrontase
confrontases
confrontase
confrontasemos
confrontasedes
confrontasen

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles confrontar
confrontares
confrontar
confrontarmos
confrontardes
confrontaren

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
confronta
-
-
confrontade
-

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles confrontar
confrontares
confrontar
confrontarmos
confrontardes
confrontaren

Xerundio confrontando

Participio confrontado
confrontada
confrontados
confrontadas