connubio

connubio

(

s m [DER]

Matrimonio legal ou perfección legal dos contraentes matrimoniais. A súa orixe está no dereito romano e daba conta da ausencia de impedimentos legais para contraer matrimonio. Era un privilexio da cidadanía romana, en contraposición aos plebeos, escravos e peregrinos.

Palabras veciñas

connotar | connotativo -va | connubial | connubio | 1 cono | 2 cono | Conocephalum