conselleiro -ra
(
-
s
Persoa que dá consello. Na tradición oral recóllense ditos como: “O bo conselleiro aconséllase consigo primeiro. O mellor conselleiro é a almofada, que dá sempre o consello e nunca cobra nada”.
Ex: Os conselleiros reais planifican os actos sociais dos reis.
-
s
Membro dun consello.
Ex: Chamaron os conselleiros dos bancos para unha reunión.
-
[DER]
-
s
Membro dos órganos superiores de goberno e administración das comunidades autónomas. En Galicia, desempeña unha dobre función: como membro do consello da Xunta de Galicia, que responde solidariamente ante o Parlamento, e como xefe superior dos departamentos ou consellerías nos que se divide a Administración autonómica. Os conselleiros son nomeados e cesados polo presidente da Xunta de Galicia. Entre outras atribucións levan a iniciativa normativa no tocante aos anteproxectos de lei e aos proxectos de decreto en materias propias do seu departamento, en particular os anteproxectos de orzamentos da súa consellería; e funcións administrativas, entre as que destacan a iniciativa e dirección en todos os asuntos e materias relativas ao seu departamento, a proposta, nomeamento e cesamento do persoal, a dirección e inspección dos servicios da consellería, a sinatura dos contratos, convenios e acordos, a disposición dos gastos do departamento, a resolución de recursos administrativos nos casos que legalmente lle corresponda e a resolución dos conflitos de atribucións entre órganos dependentes da súa consellería. Tamén poden designar e cesar libremente o persoal colaborador e de asistencia directa, dentro dos créditos orzamentarios consignados ao efecto. Este persoal de carácter eventual deixará de desempeñar automaticamente o seu cargo ao producirse o cesamento do conselleiro que efectuou o seu nomeamento.
-
conselleiro delegado
Órgano unipersoal dunha sociedade anónima que conta cun consello de administración que lle delega algunhas das súas facultades con carácter permanente, agás as que resulten indelegables por lei.
-
s