consistir

consistir

(

  1. v i

    Ser unha cousa outra.

    Ex: O traballo consiste en facer unha redacción.

  2. v i

    Estar unha cousa formada ou constituída por outra.

    Ex: Esta enciclopedia consiste nunha serie de entradas ordenadas alfabeticamente e definidas coas acepcións correspondentes.

  3. v i

    Ter algo a súa causa ou esencia noutra cousa. OBS: En todas as acepcións utilízase seguido da preposición en.

    Ex: O fundamento da literatura consiste na imaxinación. O seu atractivo publicitario consiste na súa fealdade.

Palabras veciñas

consilium* | consistencia | consistente | consistir | consistorial | consistorio | Conso
Conxugar
VERBO consistir
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
consisto
consistes
consiste
consistimos
consistides
consisten
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
consistía
consistías
consistía
consistiamos
consistiades
consistían
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
consistín
consistiches
consistiu
consistimos
consististes
consistiron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
consistira
consistiras
consistira
consistiramos
consistirades
consistiran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
consistirei
consistirás
consistirá
consistiremos
consistiredes
consistirán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
consistiría
consistirías
consistiría
consistiriamos
consistiriades
consistirían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
consista
consistas
consista
consistamos
consistades
consistan
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
consistise
consistises
consistise
consistisemos
consistisedes
consistisen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
consistir
consistires
consistir
consistirmos
consistirdes
consistiren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
consiste
-
-
consistide
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
consistir
consistires
consistir
consistirmos
consistirdes
consistiren
Xerundio consistindo
Participio consistido
consistida
consistidos
consistidas