cuartel
(
-
-
s
m
Lugar onde se aloxa a tropa. Esta denominación xurdiu en Francia no s XVII e en España creáronse durante o reinado de Filipe V.
Ex: As tropas invasoras atacaron o cuartel á noitiña.
-
s
m
Cada un dos diferentes lugares en que se distribúe un exército en campaña ou de manobras.
Ex: Houbo unha importante xuntanza no cuartel de mandos.
-
cuartel de inverno
Lugar onde se retiraban as tropas a pasar o inverno.
-
cuartel xeral
Lugar onde se establece o xefe dunha grande unidade co seu estado maior.
-
s
m
-
s
m
[HERÁLD]
-
Cada un dos catro compartimentos que resultan de dividir o campo con dúas partes ou liñas que se entrecruzan.
-
Cada un dos compartimentos que resultan de dividir o campo con dúas ou máis liñas.
-
-
s
m
[HIST]
Cada un dos barrios ou distritos en que se dividía unha cidade no Antigo Réxime.
-
s
m
[XEOG]
Barrio ou distrito urbano en que se divide unha poboación.
-
s
m
[MAR]
Tampa de madeira ou metálica dun zapón.
-
s
[DER]
Quen ten que pagar unha cuarta parte máis da renda estipulada nun contrato de arrendamento.
Frases feitas
-
Guerra sen cuartel. Loita na que o vencedor non quere ningún trato co vencido.
-
Dar cuartel. Ofrecerlles bo trato aos vencidos cando estes entregan as armas.