cumprir

1. v t Antónimos: incumprir.

   1. Executar completamente o que está mandado ou o que se promete.

      Ex: Cumpriron rigorosamente os seus deberes e as súas obrigas. Denunciáronos porque non cumpriron o contrato.

      Antónimos: incumprir.

   2. Realizar o que dita unha lei.

      Ex: Todos os que non cumpran a lei van ser castigados.

      Antónimos: incumprir.

   3. Facer aquilo que é propio do cargo ou da posición que ocupa alguén.

      Ex: Cumpriu o seu cometido no campo. OBS: Nalgunhas construcións omítese o complemento e adquire valor absoluto. Ex: É un traballador que cumpre co seu.

      Antónimos: incumprir.

   4. Levar a cabo os de-sexos ou peticións doutra persoa.

      Ex: Foi á festa e así cumpriulle o antollo.

      Antónimos: incumprir.
2. v i sing

   Ser necesario ou conveniente algo. OBS: Nesta acepción só se conxuga en 3ª pers

   Ex: Cómpre que cambiemos as ventás para que non entre tanto frío. Cómpre que vaias á túa casa.

   Confrontacións: convir, necesitar.
3. v i

   Facer algo co que se demostra cortesía e boa educación. OBS: Nesta acepción rexe preposición con.

   Ex: A irmá máis grande é a que sempre cumpre con toda a familia. Cumpría cos seus veciños para que non houbese problemas.

4. v i

   Satisfacer por cortesía unha débeda contraída. Na tradición oral recóllense ditos como: “Cumpre con todos e fíate de poucos”.

   Ex: Cumpriu co seu sogro ó convidalo á cerimonia.

5. v i

   Facer o que establece un precepto.

   Ex: Cumpre co seu deber moral de pai.

   Antónimos: incumprir.
6. v i

   Concluír ou completarse un período ou prazo determinado.

   Ex: Xa cumpriu e non lle ha de faltar moito para parir. O seu fillo cumpriu como soldado.

7. v pron

   Ter lugar aquilo que se expresa.

   Ex: Cumpriuse o teu prognóstico. Cumpríranse os seus desexos de ir a América.

8. v pron

   Completarse un período de tempo determinado.

   Ex: Mañá cúmprense tres anos do premio literario.

Refráns

• Por cumprir ben non matan a ninguén.