cuspir

1. v i

   Expulsar saliva da boca. Na tradición oral recóllense ditos como: “Cuspín ao ceo e caeume na cara. Onde moitos cospen, lama fan. O que mal cospe, en si o ve. Quen mal cospe, dúas veces se limpa. Quen ao ceo cospe, na cara lle cae.”

   Ex: Cuspiulle na cara. Cuspiu porque a saliva lle sabía a fel.

   Sinónimos: chuspir.
2. v t

   Expulsar algo que se ten na boca.

   Ex: Cando come cereixas sempre cospe as croias.

   Sinónimos: chuspir.
3. v t

   Botar unha cousa algo que ten no seu interior.

   Ex: O volcán cuspía a lava con moita intensidade.

   Sinónimos: chuspir.
4. s f pl

   Cantidade de cartos que se ten que pagar por unha determinada acción.

   Ex: Non quixo pagar as custas da desfeita.

5. s f pl [DER]

   Conxunto de gastos que orixina a celebración dun proceso xudicial e que deben ser pagados polas partes litigantes. Ordinariamente, as custas do proceso comprenden os honorarios dos procuradores e letrados, os honorarios dos peritos e testemuñas, e os demais gastos producidos durante a tramitación da causa. No procedemento penal, son impostos ao declarado responsable do delito; no civil, como norma xeral, impóñense á parte á que se lle rexeitaron as pretensións.

6. v t

   Ter que pagar un prezo determinado por algunha cousa.

   Ex: Este anel custoume dúas mil pesetas.

   Sinónimos: valer.
7. v t e i

   Supoñer algo un esforzo, un traballo ou o que se exprese.

   Ex: Custoulle moito traballo aprender a nadar. Custoulle moito tempo acabar a tese de doutoramento.

8. v t e i

   Ter algo unha consecuencia molesta ou prexudicial.

   Ex: A súa maneira de conducir custaralle a retirada do carné.

Frases feitas

• Cuspir alto. Gabarse de máis por algo. Ex: Non cuspas tan alto que non eres tan bo como pensas.

• Cuspir ao ceo. Botar soberbias.

• Cuspir nun. Tratar mal a alguén física ou moralmente.

• Cuspirlle na cara a un. Dicirlle a alguén algo directamente, sen andar con rodeos.

• Facerlle cuspir algo a alguén. Facer que alguén diga algo que quere ocultar.