deferir

deferir

(< lat deferre ‘conceder, darnoticia’)

  1. v i

    Someterse ao ditame de alguén ou acceder a algo por consideración, respecto ou condescendencia.

    Ex: Deferiu ante os seus rogos porque o vía moi enfermo.

    Sinónimos: condescender.
  2. v t

    Concederlle a outros unha parte da xurisdición ou do poder que unha persoa posúe.

    Ex: Deferiron o problema ó tribunal competente.

Conxugar
VERBO deferir
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
defiro
defires
defire
deferimos
deferides
defiren
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
defería
deferías
defería
deferiamos
deferiades
deferían
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
deferín
deferiches
deferiu
deferimos
deferistes
deferiron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
deferira
deferiras
deferira
deferiramos
deferirades
deferiran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
deferirei
deferirás
deferirá
deferiremos
deferiredes
deferirán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
deferiría
deferirías
deferiría
defeririamos
defeririades
deferirían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
defira
defiras
defira
defiramos
defirades
defiran
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
deferise
deferises
deferise
deferisemos
deferisedes
deferisen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
deferir
deferires
deferir
deferirmos
deferirdes
deferiren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
defire
-
-
deferide
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
deferir
deferires
deferir
deferirmos
deferirdes
deferiren
Xerundio deferindo
Participio deferido
deferida
deferidos
deferidas