dei

dei
s m [HIST]

Título dado aos xefes corsarios e aos oficiais dos soldados turcos que, entre os ss XVI-XIX, gobernaron as rexencias otomanas do norte de África (Alxer, Tunes e Trípoli). Actuaban no nome do sultán de Constantinopla, pero chegaron a gobernar de xeito independente.

Palabras veciñas

Dehmel, Richard | Dehmelt, Hans Georg | Dehra Dūn | dei | Deia | Deianira | deica