desacubillar

1. v t

   Quitar o acubillo ou a axuda a.

   Ex: Desacubillou os brazos pero tiña frío e volveu acubillalos. A raposa desacubillou as crías da matogueira. O goberno desacubillou os cidadáns fronte ó terrorismo.

   Antónimos: acubillar. Confrontacións: desabrigar, desamparar.
2. v pron

   Quedar sen protección ou acubillo.

   Ex: O pitiño desacubillouse e mollouse todo. Desacubillouse e colleuno o frío.

Formas incorrectas